بمیر از خویش تا زنده بمانی که بی شک گرد ران با گردن آمد

علاج تو درین ره تا تویی تو چو شمعت سوختن یا مردن آمد

کسی مرد است کین سر چون بدانست نه مستی کرد ونه آبستن آمد

کسی را گر شود گویی بیانش ازین سر باخبر تر دامن آمد

نهان باید که داری سر این راه که خصمت با تو در پیراهن آمد

کسی کو اندرین ره دانه‌ای یافت سپهری خوشه‌چین خرمن آمد

رهی است آیینه وارآن کس که در رفت هم او در دیدهٔ خود روشن آمد

درین ره هست مرغان کاسمانشان درون حوصله یک ارزن آمد

درین ره عرش هر روزی به صد بار ز هیبت با سر یک سوزن آمد

شود اینجا کم از طفل دو روزه اگر صد رستم در جوشن آمد

هزارن قرن گامی می‌توان رفت چه راه راست این که در پیش من آمد

رهی پیش من آمد بی نهایت که بیش از وسع هر مرد و زن آمد

درین ره چون روی کژ چون روی راست که اینجا غیر ره بین رهزن آمد

ره عشاق بی ما و من آمد ورای عالم جان و تن آمد

هجوم فتنه‌های آسمانی   مرا آموخت علم زندگانی  نگردد شاخک بی بن برومند  ز تو سعی و عمل باید، ز من پند

گه از دیوار سنگ آمد گه از در  گهم سرپنجه خونین شد گهی سر  نگشت آسایشم یک لحظه دمساز گهی از گربه ترسیدم، گه از باز