ای اشک؛ گرم و ارام ببار بر گونه ی من ,ای غم لذت ببر از این همه ازار من…

غمگینم همانند پدری که مرگ فرزندش را قبول نمی کند و خود را با او مُرده می داند و اشک هایش را شاید مدتها کسی ندیده بود اما حالا بدون اشک کسی او را نمی بیند

می شکفم همچون بغض و میریزم زیر پایت وقتی که چشمهایت غصه دارند! من می میرم به سادگی یک قطره اشک

از خنجر تیز و مژه ی خونریزت می ترسم و اشک مصلحت آمیزت یکباره بزن، بُکش، خلاصم کن … آی مُردم ز گزینه های روی میزت

کسی که عشق میکارد… اشک درو میکند

هر کسی را ناراحت نکنید شاید او کسی را نداشته باشد که اشک هایش را پاک کند

می شکفم همچون بغض و میریزم زیر پایت وقتی که چشمهایت غصه دارند! من می میرم به سادگی یک قطره اشک

از خنجر تیز و مژه ی خونریزت می ترسم و اشک مصلحت آمیزت یکباره بزن، بُکش، خلاصم کن … آی مُردم ز گزینه های روی میزت

کسی که عشق میکارد… اشک درو میکند

سخن به مدح علی کس نگفت چون سرمد اگر هزار سراینده و دبیر آمد

هر کسی را ناراحت نکنید شاید او کسی را نداشته باشد که اشک هایش را پاک کند

درود باد بر ایران که انتقام علی ز روبهان بگرفت و به کام شیر آمد

من اشکم اشک می مانم همیشه تو آهی آه می دانم همیشه چرا خواهی که بنیانم بلرزد نمی دانی که لرزانم همیشه

درود باد بر ایران که نقش تاریخش ز مهر آل علی نقش هر ضمیر آمد

به مهر آل علی غاصب از عجم بگریخت به دوستی علی شو که دستگیر آمد

اگه می دونستی چقدر تنهام همیشه برام اشک می ریختی اگه می دونستی همیشه اشک می ریزم هیچوقت تنهام نمی ذاشتی