قطره های اشک بی قرار نوازشگر گونه هایم است، چه کنم که اشک قشنگترین بهانه است برای گفتن از بی تو بودن، برای بیان دلتنگی و برای بیان غربت

ببین مــَــشتی وقتی تو جـیـبت پـــول نباشه قصابی سره کوچتونم بهت دِلــ نمیده چه برسه به عـــِـشقــت !

دنیایم پر از تنهاییست... این را می توانی از عنکبوتی بپرسی که سالهاست بر در خانه ام تار تنیده است بدون آنکه حتی یک بار خانه اش آسیب دیده باشد...

خيليا ادعا ميکردن فقط مرگ ازهم جداشون ميکنه... ولي . . . فيسبوک جداشون کرد...

اگر تمام نقطه چین های آخر نوشته هایم کلمه میشدند می فهمیدی که چقدر اشتباه کردی........ درست مثل الان

بهشت همین جا میشود  بنشینی رو برویم  درست درست روبرویم  بخندی  و همه ی درخت های دنیا سایه ات بشوند و  همسایه ات درست روبرویم باشی

تو هرگز دلتنگی چشمانم را ندیدی و تصویر خاموشی قلبم را در روشنای آرزوهایت یگر انتظارت را به انتظار نخواهم نشست برو مسافر جاده قدم های تو را دلتنگ است …

هميشه از همان ابتداي آشناييمان در هراس چنين روزي بودم و كابوس خداحافظي را ميديدم اكنون شد آنچه نبايد ميشد ... خداحافظ دليل بودنم خداحافظ

دنیا” ، بازی‌هایت را سرم در آوردی… گرفتنی‌ها را گرفتی‌… دادنی‌ها را ” ندادی “… حسرت‌ها را کاشتی… زخم‌ها را زدی … دیگر بس است… چیزی نمانده … بگذار آسوده بخوابم … محتاج یک خواب بی‌ بیدارم

غمناکم غ : غصه م : میخورم ن : نمی شود ا : آنچه ک : که م : میگویم

دقایقی تو زندگیم هست که دلم برای تو انقدر تنگ میشه که دلم میخواد تو رو از تو رویاهام بیرون بکشم وتوی دنیای واقعی با تمام وجودم بغلت کنم

دلتنگم اما... توراطلب نميكنم... نه اينكه بى نيازم... صبورم...!!!

هرگز فراموش نخواهم کرد که برای داشتن تو دلی را به دریا زدم که از آب واهمه داشت

ستاره های آسمون فدای یک لحظه نگات - کجایی تک ستاره ام, خیلی دلم تنگه برات

اشکهایم که سرازیر میشوند دیری نمی پاید که قندیل میبندند... عجیب سرداست هوای نبودنت

دلتنگ خنده هاي بهارانت در کوچه خزان زده دلم،نگاه مهربانت را به انتظار نشسته ام.يک شب از کوچه خيالم بگذر شايد عطر گيسويت خواب پريشانم را التيام ببخشد