باران میبارد و هوا پر شده از دوستت دارم هایی که به دست باد ها سپرده ام کـاش! پنجره ات باز باشد…

به سلامتی کاج که تو اوج یخ بندون زمستون ذات سبزش رو نشون میده وگرنه تو تابستون که هر علف هرزی ادعای سبزی داره …

در عشق تو گاه بت پرستم گویند گه رند و خراباتی و مستم گویند اینها همه از بهر شکستم گویند من شاد به اینکه هر چه هستم گویند

تا ولوله عشق تو در گوشم شد عقل و خرد و هوش فراموشم شد تا یک ورق از عشق تو از بر کردم سیصد ورق از علم فراموشم شد

در یک لحظه تمام شد. او رفت … دو کلمه ای که معنای زندگی ام را برای همیشه تغییر داد … به سلامتی کسی که کمرمو شکست ولی من هنوز دولا دولا دوسش دارم …

از شبنم عشق،خاک آدم گل شد شوری برخاست فتنه ای حاصل شد سرنشتر عشق بر رگ روح زدند یه قطره خون چکید و نامش دل شد

مرمرین پله آن غرفه عاج ای دریغا که ز ما بس دور است لحظه ها را دریاب چشم فردا کور است “زنده یاد فروع فرخزاد”

ﭼﻘﺪﺭ ﺧﻮﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﮔﺮﻡ ﻣﯿﺸﯽ که ﯾﺎﺩﺕ ﻣﯿﺮﻩ هوا ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺮﺩﻩ

مرا اندک دوست بدار، ولی طولانی «کریستوف مارلو» قول میدهم لام تا کام حرفى نزنم فقط بگذار از دال تا میم بگویم ، بگذار بگویم که دوستت دارم دیگر لام تا کام حرفى نمیزنم …

قلب من قطعه ای از مزار تنهایی هاست / غم دنیاست که در گوشه ی قلبم پیداست وقتی احساس کنم نیمه ای از جان منی / بی تو هر جا بروم باز وجودم تنهاست

از واقعه ای تو را خبر خواهم کرد وآن را به دو حرف مختصر خواهم کرد با عشق تو در خاک نهان خواهم شد با مهر تو سر ز خاک برخواهم کرد

با اونی باش که عشقت رو بفهمه دلتنگیت رو درک کنه وفاداریت رو ارج بده محبتت رو وظیفه ندونه فقط تو رو دوست داشته باشه قدر یکی مثل تو رو بدونه فقط با اونی باش که تفاوت تو رو با بقیه تشخیص بده !

من شمع جان گدازم ، تو صبح جان فزایی سوزم گرت نبینم ، میرم چو رخ نمایی نزدیک این چنینم ، دور آن چنان که گفتم نه تاب وصل دارم ، نه طاقت جدایی

بعضی ها را میتوان خواست اما نمیشود داشت ! بعضی ها را باید یواشکی از دور دوست داشت ! بعضی ها را نباید خواست ! نباید دوست داشت ! اما دل است دیگر اسیر این نگاه بیقرار میخواهد و دوست میدارد

سرسری زندگی کن و رد شو ! دقت “دق” ات می دهد . . .

می گن شکستنی رفع بلاست ، ای دل کمی تحمل کن ، شاید “حکمتی” باشد . . .