این عصرهای بارانی  بهاری عجیب بوی نفس های تو را می دهد گوئی تو اتفاق می افتی؛ و من دچار می شوم تمام  من دارد تو می شود باور می کنی؟

نمیدانی که چه آشوبی میشود دلموقتی که صدایی را میشنود که ذره ای شبیه صدای تو است

آدم باید یه تو داشته باشه که هروقت زندگی براش سخت شد بگه: عیبی نداره مهم اینه که  تو  هستی

خوشحال‍ی یعنی؟ وقتی که صداتو میشنوم

می سپارم به نسیم بوسه از جنس بلور / دل من تنگ تو باز باد در حال عبور بوی چشمان تو را میرساند به مشام / می دهد آرامش به دل نا آرام

شب از جایی شروع میشه که تو چشماتو می بندی

عشق همین خنده های ساده توست وقتی با تمام غصه هایت می خندی تا از تمام غصه هایم رها شوم

تو تنها یکیست آن هم تویی من دیگران را شما خطاب می کنم

عشق یعنی : من با تو خوبم و کس دیگه ای رو نمیخوام

ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻛﺴﻲ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﺍﻓﺮﯾﻦ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﻧﻮﺵ ﺩﺍﺭﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺍﺛﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩ

دلم تنگ است تو بیا بشکاف و دوباره  کوک بزن

دوست داشتنت رو پنهان کردم زیرا این دنیا تمام دوست داشتنی هایم را گرفت

الهی برسد شبی که گوش تلفن کر دوستت دارم را در گوش خودت بگویم

ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﺑﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﺼﺮ ﯾﺨﯽ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺩﻟﺶ ﺁﯾﻨﻪ ﯼ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﺳﺖ

این طور قبول نیست چشم هایت را زمین بگذار بیا دست خالی بجنگیم

ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺍﺗﻔﺎﻕ میفته ﭘﺲ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﯾﻬﻮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﯽ ﮐﻪ خیلی ﺩﯾﺮ شده واسه دوست داشتن