هرکس به طریقی دل ما می شکند بیگانه جدا دوست جدا می شکند بیگانه اگر می شکند حرفی نیست من در عجبم دوست چرا می شکند

هر وقت تونستی به کسی آرامش بدی … یعنی عاشقی ! والا عشقی که کـه آرامش معشوقشو‌بگیره … عشق نیست . . . ! خود خواهیه

ناشادی ما گر سبب شادی غیر است شادم که بمانم من و ناشاد بمانم

بر لبم کس خنده ای هرگز مدید الا مگر در میان گریه بر احوال خود خندیده ام

راه گم کرده ام سال هاست تابلوهای زیادی نشان میدهد “آرامش ۵ کیلومتر”

سر خوش آمد ز در و می زد و سرمست برفت فرصتی بود ولی حیف که از دست برفت

اگر در خواب میدیدم غم روز جدایی را به دل هرگز نمی کردم خیال آشنایی را

یک رابطه به معنای تلفن صحبت کردن قرار گذاشتن ، بوسیدن و یا . . . نیست به معنای اینه که به طرفت آرامش بدی آرامش

ثبت نام عاشقان در دفتر دیوانگی است حاصل این عاشقی از جان و تن بیگانگی است

نفسی بیا و بنشین سخنی بگو و بشنو که به تشنگی بمُردم بَرِ آب زندگانی

دور شادی بود عهد کودکی لیکن نماند وقت عشرت بود ایام شباب اما گذشت

آرام باش ،ما تا همیشه مال همیم ، همیشه عاشق و یار همیم آرام باش عشق من ، تو تا ابد در قلبمی ، تو همه ی وجودمی بیا در آغوشم ، جایی که همیشه آرزویش را داشتی جایی که برایت سرچشمه آرامش

ما آدم معمولیا وقتی دلمون میگیره میریم لب پنجره با یه لیوان چایی خیره میشیم به دور دستا، احساس آرامش می‌کنیم… سلامتی ما معمولیا که نه “آرزوی” کسی هستیم و نه “آویزون” کسی

چشمت که به خونریزی عشاق سری داشت می کشت یکی را و نظر بر دگری داشت

دلم آرامش وارونه میخواهد . ش م ا ر

بیان کردم حدیث دوری وشرح شب هجران پریشان کرد زلف و گفت : از زلفم پریشانتر؟