کم طاقتی عادت آن روزهایت بود این روزهابرای گرفتن خبری از من عجب صبور شدی

آهی عجیب می کشم امشب به یاد تو /خود را صلیب میکشم ام شب به یاد تو/نعنا و پرتقال که هیچ است ای رفیق/دارم دو سیب میکشم امشب به یاد تو

من که از کوی تو بیرون نرود پای خیالم/ نکند فرقی به حالم/چه برانی/چه بخوانی/ چه به اوجم برسانی/چه به خاکم بکشانی/ نه من انم که برنجم/نه تو انی که برانی

بـﺎﯾــﺪ ﺑـﻪ ﺑـﻌـﻀــﯿـﺎ ﮔـــﻔـﺖ : نــﺎﺭﺍﺣــتــــَ ﭼـــ ـﮧ ﻫــﺴــﺘــے ؟ בُﻧــﯿـــآ ﮐـــِﮧ ﺑـــِﮧ آפֿُـﺮ ﻧــﺮﺳـــﯿــבهــــَ ﻣــــטּ ﻧــﺸــــבُ ؛ ﯾـﮑـــے בُﯾـﮕـــــﮧ ﺗــﻮ ﮐــﮧ ﻋــﺎבُتـ בُارے

...کوچه ها را بلد شدم....مغازها را..رنگهای چراغ راهنما را... حتی جدول ضرب ودیگر در راه هیچ مدرسه ای گم نمیشوم....... اما گاهی میان آدمها گم میشوم..........آدمها را بلد نیستم..............!!!!

دلم صاف نمیشود با تو... حالا تو هی به مهربانیم دخیل ببند..!!!

برای مخاطب خاصم که پیش خداست  تو رفتی ... اما من .. تازه می فهمم چه احمقانه بود گیر دادن هایم برای فراموشیت در روزهای مناسبتی ..... قول میدهم اگر بیایی دیگر چیزی نمی خواهم ..... نفس کشیدنت کافیست ....

ای نارفیق.. به کدامین گناه ناکرده.. تازیانه می زنی بر اعتمادم زیر پایم را زود خالی کردی . سلام پر مهرت را باور کنم.یا پاشیدن زهر خیانتت را...

همه مرا باخندههایبلند میشناسند.....بیچاره بالشم باگریه های بی صدا#

تویی که فکر میکنی خیلی خاصی : نبودنت هم مثله بودنت عادت میشه ؛ شک نکن !

آیینه چون شکست قابی سیاه و خالی از او به جای ماند با یاد دل که آینه ای بود در خود گریستم بی آینه چگونه درین قاب زیستم  فریدون مشیری

بر خاک چه نرم می خرامی ای مرد آن گونه که بر کفش تو ننشیند گرد فردا که جهان کنیم بدرود به درد آه آن همه خاک را چه می خواهد کرد فریدون مشیری

بهترین لحظه های روز و شبم لحظه های شکفتن سحر است که سیاهی شکسته پا به گریز روشنایی گشوده بال و پر است  فریدون مشیری

چنان فشرده شب تیره پا که پنداری هزار سال بدین حال باز می ماند به هیچ گوشه ای از چارسوی این مرداب خروس ایه آرامشی نمی خواند چه انتظار سیاهی سپیده می داند ؟ فریدون مشیری

من نمیگویم درین عالم گرم پو، تابنده، هستی بخش چون خورشید باش تا توانی پاک، روشن مثل باران مثل مروارید باش فریدون مشیری

نرسد دست تمنا چون به دامان شما می توان چشم دلی دوخت به ایوان شما از دلم تا لب ایوان شما راهی نیست نیمه جانی است درین فاصله قربان شما