جوانمردی، نیرویی است پایداری ‌ناپذیر و چون در نفسی بروز كند، ترس و آشفتگی را در برابر هر گونه خطر از بین می‌برد.

مهم‌ترین بخش هر كار، آغاز آن است

تربیت در همان جوانی، كارساز بوده و بنای هر نقشی كه در آن هنگام بریزد، پابرجا خواهد ماند.

كودك نمی‌تواند استعاره را از جز آن، بازشناسد و آنچه در كودكی به او آموخته می‌شود، ممكن است همواره در ذهن وی پابرجا مانده، از بین نرود

باید تا می‌توانیم بكوشیم نخستین داستان‌هایی كه برای كودكانمان گفته می‌شود، مشوق نیكویی اخلاق باشد

آنچه خوب باشد، زیان‌آور نمی‌تواند بود

آنچه سبب شر نباشد، مسبب شر نیز نخواهد بود

آنچه خوب باشد، مسبب همه چیز نمی‌تواند بود، بلكه تنها سبب خیر است، نه سبب شر.

هر اندازه چیزی كامل‌تر باشد، دگرگونی و امور بیرونی كمتری در آن نفوذ دارد.

هیچ كس نمی‌خواهد شریف‌ترین جزء وجود خود را به دروغ بیالاید.

مرد خردمند، مرگ را برای خردمند دیگر كه دوست او باشد، امر ترسناكی نخواهد دانست.

جز مرد خردمند، كسی نیست كه خود به تنهایی، ضامن [=پذیرفتار] نیكبختی خویش باشد، یعنی در میان مردم، شخص خردمند كمتر از همه، نیازمند وجود دیگران است.

خرد، نه با گذشت سال‌ها، بلكه به همت انسان به دست می‌آید

اندیشه كردن، هم‌كلامی روح با خودش است

هیچ یك از امور بشری، سزاوار آن نیست كه انسان، زیاد آن را جدی بگیرد.

درباره‌ی مردم ستمگر چنین می‌گویم كه بیشتر آنها اگر در جوانی گرفتار نشوند، در پایان كار، رسوا و روسیاه می‌شوند و در روزهای پیری و بیچارگی مورد سبك‌داشت بیگانه و هم میهن قرار می‌گیرند