چه می شود كرد ؟ سرنوشت پر زورتر از من است .

نگاه مؤمن عبرت آميز و نگاه منافق سرگرمى است.

پرهيزكارى مؤمن در رفتارش آشكار مى شود.

مردم هرچه بكارند همان را درو خواهند كرد .

مؤمن شرمناك توانگر يقين دان پرهيزگار است

هر كس مطابق افكار خودش دیگری را قضاوت می كند

به راستی اگر انسان، اندیشه‌ی خود را متوجه به وجود راستین نماید، دیگر زمان آن نخواهد داشت كه رفتار افراد را در نظر آورد و با مردم ستیزه كند و درباره‌ی آنها دشمنی و كینه در درون خود بپروراند

امور مهمه هرگز به دور از خطر نیست و چنان كه می‌گویند، دشواری، شرط هر چیز زیباست.

هر گونه زیاده‌روی، واكنشی در پی دارد، چه در فصول، چه در گیاه‌ها، چه در بدن و بیش از هر چیز در حكومت

اگر در جایی از شهر، تهیدست یافت شود، در همان نزدیكی، دزد و جیب‌بُر و دشمن مقدسات و هر گونه بدكار دیگر هم پنهان خواهند بود.

اگر در شهری، دارایی و توانگری ارجمند شمرده شود، البته به همان نسبت از بزرگداشت نیكی و نیكوكاران كاسته می‌شود

این حقیقتی مسلم است كه بنیان هیچ حكومتی دگرگون نمی‌شود، مگر آنگاه كه میان اعضای طبقه‌ی حاكمه جدایی افتد

چه بسا چشم ناتوان كه دیده‌ی تیزبین را شكست می‌دهد

سزاوار نیست كه من، احترام یك فرد را بر احترام راستی، مقدم شمارم، بلكه لازم است باور خود را بیان كنم

درباره‌ی مردم ستمگر چنین می‌گویم كه بیشتر آنها اگر در جوانی گرفتار نشوند، در پایان كار، رسوا و روسیاه می‌شوند و در روزهای پیری و بیچارگی مورد سبك‌داشت بیگانه و هم میهن قرار می‌گیرند

هیچ یك از امور بشری، سزاوار آن نیست كه انسان، زیاد آن را جدی بگیرد