اندیشه كردن، هم‌كلامی روح با خودش است.

خرد، نه با گذشت سال‌ها، بلكه به همت انسان به دست می‌آید.

جز مرد خردمند، كسی نیست كه خود به تنهایی، ضامن [=پذیرفتار] نیكبختی خویش باشد، یعنی در میان مردم، شخص خردمند كمتر از همه، نیازمند وجود دیگران است

مرد خردمند، مرگ را برای خردمند دیگر كه دوست او باشد، امر ترسناكی نخواهد دانست.

هیچ كس نمی‌خواهد شریف‌ترین جزء وجود خود را به دروغ بیالاید

هر اندازه چیزی كامل‌تر باشد، دگرگونی و امور بیرونی كمتری در آن نفوذ دارد

آنچه خوب باشد، مسبب همه چیز نمی‌تواند بود، بلكه تنها سبب خیر است، نه سبب شر

آنچه سبب شر نباشد، مسبب شر نیز نخواهد بود

باید تا می‌توانیم بكوشیم نخستین داستان‌هایی كه برای كودكانمان گفته می‌شود، مشوق نیكویی اخلاق باشد

آنچه خوب باشد، زیان‌آور نمی‌تواند بود

آنچه سبب شر نباشد، مسبب شر نیز نخواهد بود.

مؤمن بازگشت كننده به خدا، آمرزش خواه و توبه كننده است

آنچه خوب باشد، زیان‌آور نمی‌تواند بود.

ثروت فراوان، دشمن مؤمنان و پيشواى منافقان است.

بر زبان مؤمن نورى (الهى) است و درخشان و برزبان منافق شيطانى است كه سخن مى گويد.

سپاسگزارى مؤمن در كردارش آشكار مى شود، [امّا سپاسگزارى منافق از زبانش فراتر نمى رود].