گوشه تا گوشه صحرا بخواب و نهراس   گرگ ها خاطرشان هست که “آهوی” منی . . .

دریا همیشه از من دلگیر است   چون بزرگی دل دوستانم را به رخ او میکشم . . .

از این به بعد اینگونه بنویسید ! چون همیشه سرش کلاه می رود . . .

عمر من در عشق خوبان سر رسید / موی من از عشق خوبان شد سفید   صد من چون از کبوتر خانگیست / ناز کردن بر من از دیوانگیست   من چه دارم از تو پنهانش کنم ؟ / جان تقاضا کن که قربانت کنم

عشق آواز قشنگی ست که خدا می داند / سرنوشتی که مرا با تو به خود می خواند   گرچه از خویش گریزم به تو نزدیک شوم / گوش کن قلب من از دور تو را می خواند . . .

قـول بده ، حداقل   “او” را ، مثل “من”   دوست نداشته باشی…

به سلامتی اونایی که تو اوج سختی ها و مشکلات به جای اینکه ترکمون کنن   درکمون می کنن . . .

روزها رفت ولی یاد تو کمرنگ نشد / سال ها رفت و دل ساده ی من سنگ نشد   ذهن من بستر صد خاطره با یاد تو بود / نامت از صفحه ی این خاطره کمرنگ نشد . . .

موج آرام نگاهت لاف دریا را شکست / از حصار شب گذشت و مرز فردا را شکست   غم بر روی شانه هایم سالها لم داده بود / مهربانیهای تو ، قندیل غمهایم شکست . . .

خیلی وقت ها   مهمترین حرف میان دو نفر   همانی است که هرگز به هم نمی گویند . . .

از بس خوابت را دیده ام   دیگر نمی گویم “خوابم می‌‌آید”   می‌گویم “یـــــــارم می‌‌آید” . . .

قطعا روزی صدایم را خواهی شنید !   روزی که نه صدا اهمیت دارد   و نه روز . . .

یه قلب ساده از تو / عشق و علاقه از من   فقط و فقط تو گل باش / ریشه و ساقه از من . . .

گر خوب نیم خوب پرستم باری / ور باده نیم ز باده مستم باری   گر نیستم از اهل مناجات رواست / از اهل خرابات تو هستم باری . . .

در تقویم دوستی این را به ذهنت بسپار   روزی به نام فراموشی وجود ندارد . . .

به کدامین گناه از بهشت اغوشت رانده شدم ؟   من که حتی وسوسه سیب نداشتم . . .