{{::'controllers.mainSite.MainSmsBankBanner2' | translate}}
شمشیر خصم تارک حیدر شکسته است محراب، همچو لاله در خون نشسته است فلک نجات و قائمه عرش کردگار از موج خیز حادثه بى تاب و خسته است
در برج ولا مهر جهانتاب علی است در شهر علوم سرمدی ،باب علی است از اول خلقت جهان تا محشر مظلوم ترین شهید محراب ،علی است
به قلبم سوره کوثر نوشتند دلم را بنده قنبر نوشتند به کوی عاشقی، در لوح سینه صد و ده مرتبه حیـــدر نوشتند
بی ذکر علی صومعه و دیری نیست کس را پـی درک ذات او سیری نیست گویند که از غـیر علـی چشـم بپوش هـر جـا نگـرم علـی بـود غیـری نیـست
ملائک پر زنان ، بر سر زنان از عرش می آیند ببین بال ملائک را کز آن شق القمر تر شد غروبی کرد ماه آن سان که دیگر بر نمی تابد بیا زهرا ، تلافی کن علی آخر به بستر شد
به شهر کوفه در محراب طاعت علی شد کشته در حال عبادت ز پـور ملجم مردود کافر بخون شد غوطه ور ساقی کوثر
نــخــورده سفــرهات جز خشکنانی نــدیــده کـام تو جز استخوانی نـــــدارد آســـمـــــان حــجـــره تـــو به جز اقلیم اشکت کهکشانی
دنیای دنی، جای کسی همچو علی نیست آغشت به خون، روی جهانتاب علی را تا رد نکند خالق او، خواهش اورا ز آن رنگ شهادت زده ، محراب علی را
از حیدر مردانه ، عنایـت شده امشب از ضربـت شبگانه شــکایت شده امشب این قصه که امشب همه عالم به عزایند از میـخ در خانه حـکایت شده امشب
شد کشته به محراب عبادت حیدر هر دیده بحال مرتضی می گرید بـا گفتن “قد قتل” ز جبریل امین در خلد برین خیر نساء میگرید
بر روح تمام شیعیان تیغ زدند بر مردترین مرد جهان تیغ زدند خورشیدبه سینه، ماه برسر می زد انگاربه فرق آسمان تیغ زدند. سالروز ضربت خوردن امام علی (ع) تسلیت باد
دانی زچه رو دیده ما میگرید در ماتم شاه اولیا می گرید تنها ز غمش اهل زمین گریان نیست عیسی به فلک از این عزا میگرید با تسلیت ایام شهادت مولای متقیان در مناجات شبانه شب های قدر را التماس دعا دارم
رحلت ناجی انسان ز جهالت باشد مصطفی احمد ما کان کرامت باشد به شرافت نبود در دو جهان همتایش به سر و سینه بزن هر چه توانت باشد
از مدینه مــی رســـد آه و فـغان صـــاحب قرآن رود از این جــهان خاتم پـیغمبران (ص) دربستراست بهراوخونین دوچشم حیدر(ع) است
گریه کن ای دیده روزمـاتم اسـت آخـــر عـمر رسول (ص) خاتم است نــاله خــیزد از دل ارض و ســما دل غـــمین گـشته تـمام مـا سوا
یا رسول الله با غروب آفتاب تو کعبه تا قیامت سیه پوش گشته و زمزم اشک عزا به رخسار مکه مى ریزد
شمشیر خصم تارک حیدر شکسته است محراب، همچو لاله در خون نشسته است فلک نجات و قائمه عرش کردگار از موج خیز حادثه بى تاب و خسته است
در برج ولا مهر جهانتاب علی است در شهر علوم سرمدی ،باب علی است از اول خلقت جهان تا محشر مظلوم ترین شهید محراب ،علی است
به قلبم سوره کوثر نوشتند دلم را بنده قنبر نوشتند به کوی عاشقی، در لوح سینه صد و ده مرتبه حیـــدر نوشتند
بی ذکر علی صومعه و دیری نیست کس را پـی درک ذات او سیری نیست گویند که از غـیر علـی چشـم بپوش هـر جـا نگـرم علـی بـود غیـری نیـست
ملائک پر زنان ، بر سر زنان از عرش می آیند ببین بال ملائک را کز آن شق القمر تر شد غروبی کرد ماه آن سان که دیگر بر نمی تابد بیا زهرا ، تلافی کن علی آخر به بستر شد
به شهر کوفه در محراب طاعت علی شد کشته در حال عبادت ز پـور ملجم مردود کافر بخون شد غوطه ور ساقی کوثر
نــخــورده سفــرهات جز خشکنانی نــدیــده کـام تو جز استخوانی نـــــدارد آســـمـــــان حــجـــره تـــو به جز اقلیم اشکت کهکشانی
دنیای دنی، جای کسی همچو علی نیست آغشت به خون، روی جهانتاب علی را تا رد نکند خالق او، خواهش اورا ز آن رنگ شهادت زده ، محراب علی را
از حیدر مردانه ، عنایـت شده امشب از ضربـت شبگانه شــکایت شده امشب این قصه که امشب همه عالم به عزایند از میـخ در خانه حـکایت شده امشب
شد کشته به محراب عبادت حیدر هر دیده بحال مرتضی می گرید بـا گفتن “قد قتل” ز جبریل امین در خلد برین خیر نساء میگرید
بر روح تمام شیعیان تیغ زدند بر مردترین مرد جهان تیغ زدند خورشیدبه سینه، ماه برسر می زد انگاربه فرق آسمان تیغ زدند. سالروز ضربت خوردن امام علی (ع) تسلیت باد
دانی زچه رو دیده ما میگرید در ماتم شاه اولیا می گرید تنها ز غمش اهل زمین گریان نیست عیسی به فلک از این عزا میگرید با تسلیت ایام شهادت مولای متقیان در مناجات شبانه شب های قدر را التماس دعا دارم
رحلت ناجی انسان ز جهالت باشد مصطفی احمد ما کان کرامت باشد به شرافت نبود در دو جهان همتایش به سر و سینه بزن هر چه توانت باشد
از مدینه مــی رســـد آه و فـغان صـــاحب قرآن رود از این جــهان خاتم پـیغمبران (ص) دربستراست بهراوخونین دوچشم حیدر(ع) است
گریه کن ای دیده روزمـاتم اسـت آخـــر عـمر رسول (ص) خاتم است نــاله خــیزد از دل ارض و ســما دل غـــمین گـشته تـمام مـا سوا
یا رسول الله با غروب آفتاب تو کعبه تا قیامت سیه پوش گشته و زمزم اشک عزا به رخسار مکه مى ریزد
{{::'controllers.mainSite.SmsBankNikSmsAllPatern' | translate}}