هنگامه رنج و غم و ماتم شده امشب گریان، زغمى دیده عالم شده امشب سیماى جهان، غرقه خون دل «یاسر» در سوگ رسول اللّه اعظم شده امشب

مدینه شد ز داغ مصطفى بیت الحزن امشب فضاى عالم هستى بود غرق محن امشب مکن اى آسمان روشن چراغ ماه را کز کین چراغ لاله شد خاموش در صحن چمن امشب

رحلت پیامبر اکرم (ص) و امام حسن مجتبی (ع) و آفتاب هشتم امامت حضرت علی ابن موسی الرضا (ع) تسلیت باد

دلم به یاد تو امشب لبالب از شور است تو کیستی که حریمت چو کعبه مشهور است؟ رحلت پیامبر اکرم (ص) بر تمام مسلمین جهان تسلیت باد

سلام بر خاتم مهربانى و عشق سلام براو که گام هاى مهتابى اش شب هاى جهل بشر را به جاده هاى راستى کشاند رحلت جانکاه پیامبر مهربانی و رحمت تسلیت باد

ای سرو بوستان ایستادگی! ای زیباترین گل باغ حسین ای جوان رعنا و رشید حسین! ای علی را یادگار! ای علی اکبر! ســـلام و درود بی پایان بر صورت و سیرت پیامبر گونه ات . . .

فرزانه حق، مهر جهان، بحر ولایت آمد به جهان آیت حق، کان کرامت آفاق معطر شده از عارض ماهش مولود حسین آمده، اکبر، مهِ عصمت

اکبر که گل حمیده فاطمه است نور دل نور دیده فاطمه است هر چند که از گلشن لیلا باشد او لاله پروریده فاطمه است

زاده لیلا بُوَد ثانی ختم الانبیاء مهر عالم‌تاب باشد، چون علی و مرتضی او اصالت داشت از بابش حسین بن علی خواند نامش را علی‌اکبر، شهید کربلا

گل لیلا به جمالت صلوات به جبین و خط و خالت صلوات یا علی اکبر خوش آمدی

جمال حضرت جانان، بود نامش علی‌اکبر عزیز خالق سبحان بود، آن وارث حیدر که هست ثانی احمد، جز علی‌اکبر، گل لیلا؟ بحق این مظهر ایمان بود، بر عالمی سرور . . .

آفاق منور شده از طلعت ماهی ماهی که اصیل است و برازنده شاهی این زاده لیلاست، بود مظهر توحید ثانیِّ محمد بود این نور الهی . . .

ماهی که همه ماه‌رخان در بر آن ماه گردیده خجل زان همه زیبایی دلخواه این سرو دل‌آرا ، ز کدامین چمن استی؟ این اکبر لیلاست بدین حشمت و این جاه

عاشقان را دلبری هست بی‌مثال جمله‌اند شیدای آن حسن و کمال عالمی دلخواه وصلش، کیست او این بود آل محمد اکبر نیکو خصال . . .

ای خدا جلوه و نبی مرآت مرتضی خصلت وحسین صفات انبیاء درجلال تو شد محو اولیاء برجمال تو همه مات جان اهل صلات قربانت اشهد ان قد اقمت صلات . . .

هنوز می آید نوای کربلایی ات از عمق میدان، ای آفتاب غروب کرده در ظهر عاشورا هنوز می آید غریو فریادت از بلندای آسمان، فریادی که دژخیمان کوفی را به مبارزه می خواست و نهیبش، رشته جانشان را از هم می گسیخت