برو کسب فضیلت کن چو مردان خدا اى دل ز بحر دانش بى منتهاى حضرت باقر اگر گردد شفیع ما بنزد خالق یکتا بهر هر دردى شفا بخشد دعاى حضرت باقر

فرا رسیدن سال روز شهادت پنجمین قافله سالار شیعیان پارسا الگوی بینش و پرهیز، حضرت امام محمّد باقر علیه السلام بر تشنگان معرفت دوست تسلیت باد

آسمان اشک غم از دیده ما بیرون کرد دل ما را ز غم و غصّه لبالب خون کرد هر دلى رسته ز غم بود، به غم کرد دچار هر سرى لاف زد از عقل و خرد مجنون کرد

پنچمین حجت حق حضرت باقر که خدا بهر او خلقت این دایره گردون کرد گشت مسموم جفا از اثر زهر ولید شیعیان را به جهان غمزده و محزون کرد

فلک امان ز تو و ظلم بی نهایت تو ز بدو خلقت عالم همیشه عادت تو به پیروان فرامین قادر متعال همیشه بغض و حسد کینه و عداوت تو

قدر این گوهر یکدانه ندانست فلک که غریبانه به زیر لحدش مدفون کرد مى رود اشگ غم از چشم ملایک شعر جانسوز تو چون چشم ملک جیحون کرد

از عدو ظلم و شرارت دیده چون پدر رنج اسارت دیده خار در پا و رَسَن در بازو رفته اى با اُسرا در هر سو

غم فراق امام کاروان اسرای کربلا نگین آرامش قلب اهل حرم بر همگان به ویژه جوانان دلداده کوی دوست تسلیت باد

تسلیت باد سالروز شهادت امامِ لحظه های مناجات سبز صحیفه عشق و عرفان

شهادت بزرگ مرد مناجات سید سجده کننده آل طه، امام عابدان و عارفان بر همه جوانان جوینده راه سبز وصال تسلیت باد!

در کوچه پس کوچه های جوانی ام نجوای دعای توست که می جوشد و میل رویش را در تمام وجودم ایجاد می کند برای سبز شدن و جوانه زدن، لابه لای صحیفه ات آشیانه می کنم

ای امام عابدان شب زنده دار، غم فراق علقمه و عاشورا چگونه بر پیکر تب دارت نهیب می زد آن زمان که در ابتدای اسارتت، زخم های گلگون قدم هایت را به شمارش نشستی؟

امشب اشک های داغ ِ روی گونه هایم در کنار تپش های ملتهب قلبم، نظاره گر پر کشیدن سجده دارترین عنصر هستی است ای امام زمزمه های عاشقانه شب، سفرت پرباران!

صحیفه سبز تو، نجوای انوار تابناکی است که تا بی نهایت شربت آرام بخش روح عطشناک آدمی است دعاهایت را در این فصل سرد، بدرقه جوانی ام کن

امروز روز پر کشیدنِ مردی است که در سالیان دراز غم عظیم عاشورا را لابه لای بغض های مناجات به آسمان هدیه کرده است

ای امام سجده کننده بر تربت کربلا عروجت بر جاده های گل آذین بسته آسمان و رها شدنت از بی مهری های اهل زمین بر قلب های ما تسلیت باد