تنهایی یعنی.. . . . . . گلوله برف درست کنی، اما کسی نباشه بزنی بهش! گلوله ات رو پرت کنی یه طرف

روسریت را بردار تا ببینم بر شب موهای سیاهت چند برف زمستان نشسته تا من به بهار برسم

دارد برف میبارد همه خوشحال ند … و من غمگین …. اخر برف دارد رد پاهایت را می پوشاند

برف آمد و پاییز فراموشت شد آن گریه ی یک ریز فراموشت شد انگار نه انگار که با هم بودیم چه زود همه چیز فراموشت شد

تنهایى شاخه ى درختى است پشت پنجره ام گاهى لباس برگ مى پوشد گاهى لباس برف مى پوشد اما؛ همیشه هست

برای ساختن آدم برفی ، برف لازم نیست!!!! یک برخورد سرد کافیست

اومدم تو این هواى سرد قهوه درست کنم و کنار شومینه با آرامش قهوه بخورم و از پنجره بارش برف رو تماشا کنم، دیدم تو خونه نه شومینه داریم نه قهوه. برفم که نمیاد. . . هیچى دیگه , نشستم منتظرم شلغما بپزن

برف پاک کن “خاطــــرات” بیهوده جان می کند … “یاد تو” این سوی شیشه است…

خداوند شما را اجر صابرین دهد که حضرتش فرمود : و بشر الصابرین الذین اذا اصابتهم مصیبه قالو انا لله و انا الیه راجعون عرض تسلیت حقیر را بپذیرد

تسلیت قطره ایست در برابر غم دریا گونه ی شما از خداوند صبری عظیم برای شما و خانواده محترمتان خواستارم امیدوارم غم آخرتان باشد

خوابیدی بدون لالایی و قصه حالا آسوده بخواب بی درد و غصه دیگه کابوس زمستون نمی بینی توی خواب گلای حسرت نمی چینی

جوان نازنین در خاک رفتی از این دنیای غم غمناک رفتی زدی آتش به جان دوست داران چو گل پاک آمدی و پاک رفتی

با نهایت تاسف در گذشت پدر گرامیتان را تسلیت عرض نموده واز خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و غفران و برای شما طول عمر مسئلت دارم

گفتم که چرا رفتی و تدبیر تو این بود گفتا چه توان کرد که تقدیر همین بود گفتم که نه وقت سفرت بود چنین زود گفتا که نگو مصلحت دوست در این بود

بعد پرپر شدنت ای گل زیبا چه کنم من به داغ تو جوان رفته ز دنیا چه کنم بهر هر درد دوائیست به جز داغ جوان من به دردی که بر او نیست مداوا چه کنم

تحمل سوگ فقدان( مادر-پدر- برادر -همسر-خواهر -فرزند) صبری الهی را میطلبد ما را در این غم سترگ و جانکاه شریک بدانید