در این ایام که از رحمت و برکت انباشته است در این روزها که فرشته ها راحت میان ما قدم می زنند و در این شب ها که از انوار خدا سپیدی گرفته اند ما را از نسیم دعا فراموش نکنید

سکوت؛ در آن می توان شکفت، شکست، خندید، بارید، ترسید، شنید. در او می توان نشست و هیچ نگفت و تنها در سکوت است که می توان فاصله ها را با گوهر خیال، پیوند داد.

سکوت ساحل واقعا زیباست و سکوت زمانیکه یه نوای زیبا به گوش میرسه و همه ی وجود آدم رو در بر میگیره …

آدم های خسیس، ممکن است بی بهانه حرف بزنند، ولی بی بها، سکوت نمی کنند.

همیشه گفته اند، از آن نترس که های و هو دارد، از آن بترس که برّوبرّ، نگاهت می کند و در سکوت، برایت نقشه ای شیطانی می کشد.

قطعاً یکی از راههای تحمل ِزندگی، پناه بردن به سکوت است.

تاکنون، هیچ مترجمی پیدا نشده که بتواند سکوت را، از زبانی به زبان دیگر ترجمه کند.

دفاترِ سفید و بی خطِ نو، مثل نوارِ خام، مملو از سکوتند.

سکوت، حتی از نوع مطلق اش در نهایت شکستنی است.

سکوت را با هر چیزی می شود شکست، ولی با هر چیزی نمی توان پیوند زد.

در آخرت، تو را به خاطر حرفهای نسنجیده، ممکن است مجازات کنند، ولی سکوتِ بی جایت را، هرگز نمی بخشایند.

بعضی، قادرند تا لحظه مرگ، سکوت کنند، به شرطِ آنکه حق السکوتِ قابلی در قبالش گرفته باشند.

سکوت، خیلی خیلی خوب است، اما نه هر سکوتی.

کرو لال ها، در سکوتِ محض با هم حتی پرچانگی هم می کنند.

تمام مردم جهان، با یک زبان واحد سکوت می کنند، ولی به محض باز کردن دهان از هم فاصله می گیرند.

تابلوهای جهت نما، در خیابان و جاده ها، در سکوتی بی ادعا، عابران را راهنمائی می کنند.