آنچه كه دیدگانت به تو می گویند باور نكن. همه ی آنچه كه می توانی ببینی محدود است. با ادراك خود بنگر، آنچه را كه آموخته ای بشناس.

چرا دشوارترین كار در جهان این است كه به پرنده ای این باور را بدهی كه آزاد است؟

تا مرد خاموش است براو خطری نیست ، زیرا سرنوشت او به زبانش بسته است.

تو نیاز داری كه به شناختن خود ادامه دهی؛ هر روز كمی بیشتر از روز پیش.

شوهر مغز خانه است و زن ،قلب ان

یگانه راه دوری از گزینش های هراس آور، ترك مردمان و گوشه نشینی است كه خود، گزینشی هراس آور است.

زندگی را هرگونه که نگاه میکنی زیباست.

دگرگونی ناچیز امروز به فردایی سراسر دیگرگون راه می گشاید. به آنان كه در زندگی راههایی دشوار و والا پی می گیرند، پاداشی برتر ارزانی خواهد شد، هر چند پس از گذشت سالها.

چه شادیهایی که زیر پای انسان سرکوب شدند ،زیرا بیشتر افراد به آسمان توجه دارند و آنچه را که زیر پاهایشان است نادیده میگیرند

نشانه ی نادانی شما، ژرفای باور شما به نبودن دادگری و تراژدی است. آنچه كرمِ صدپا زندگی می نامد، استاد به آن پروانه می گوید.

از خداحافظی كردن نترسید؛ یك خداحافظی، پیش از آنكه بتوانید دوباره یكدیگر را ببینید لازم است و دیدار دوباره، پس از دقایق دوره های زندگی، مسلماً برای كسانی است كه دوست هستند.

شیفتگی آن است که چشمان زنی را دوست بدارید ،بی آنکه رنگ آنرا بیاد آورید

در درون هر یك از ما توان سازگاری با تندرستی و بیماری، توانگری و فقر، آزادی و بردگی نهفته است. این ما هستیم كه آنها را در سلطه داریم نه دیگران.

هر آنچه كه یك استاد می گوید، واژه هایی زیبا هستند كه نمی توانند او را رهایی بخشند؛ آنهم از نخستین حمله ی یك سگ هار در یك چراگاه.

اخلاق را طوفان های روزگار تقویت میکند.

می خواهم باور كنم كه در سطحی دیگر، اصلی دیگر هم هست.