برخی آدمها [ تنها ] به یک دلیل از مسیر زندگی ما می گذرند [ تا ] به ما درسهایی بیاموزند ؛ که اگر می ماندند هرگز [ آن درسها را ] یاد نمی گرفتیم .

کاش پرده میدانست تا زمانی که پنجره باز است فرصت پرواز دارد

همه افراد خوشبخت خدا را در دل دارند پس تو را چه غم که اینقدراحساس تنهایی میکنی بدان در تنها ترین لحظات و در هر شرایط خداوند با توست .

فاصله تابش خود را بر دیگران تنظیم کن خداوند خورشید را در جایی نهاد که گرم کند ولی نسوزاند!

آخرين درسي که همه بايد ياد بگيريم، عشق بي‌قيد و شرط است که نه تنها شامل ديگران بلکه شامل خودمان هم مي‌شود

مثل یک درنای زیبا تا افق پرواز کن نغمه ای دیگر برای فصل سرما ساز کن زندگی تکرارِ زخمِ کهنه دیروز نیست بالهای خسته ات را رو به فردا باز کن

لبخند بزن! بدون انتظار پاسخی از دنیا بدان روزی دنیا انقدر شرمنده می شود که به جای پاسخ لبخند با تمام سازهایت می رقصد .

خدایا نماز عشق بر پا کردم ، استجابت کردنش از تو شب و روزم به درگاهت دعا کردم، قبول طاعتش از تو خدایا دیوانه گشتم چو مجنونت ، لیلی گشتنش از تو ببارد قطرهای اشک از چشمان دلم ، دریا کردنش از تو

اگر پیام خدا رو خوب دریافت نکردید به «فرستنده ها» دست نزنید «گیرنده ها» را تنظیم کنید.

اذان صبح آوایی ست که همگان آن را می شنوند اما فقط آنهایی که اهل قیامتند به پا می خیزند.

سنگی که طاقت ضربه های سهمگین را نداشته باشد تندیسی گرانبها نخواهد شد...

آدمی برای لذت بردن از زندگی به آرامش نیاز دارد و برای چگونه زندگی کردن به دانش!

عشق، به یك امپراتوری شبیه است اگر اندیشه ای كه بر مبنای آن به وجود آمده از میان برود خود عشق نیز از میان خواهد رفت.

بپاس خوبیهایت از ذهنم که میگذری لبخند پر مهر خدا برایت آرزومندم

قلب من سکونتگاه کسانی است که از اعماق وجودم دوستشان دارم حتی در فاصله ها

یک نفر همره باد آن یکی همسفر شعر و شمیم یک نفر خسته از این دغدغه ها آن یکی منتظر بوی نسیم همه هستیم در این شهر شلوغ این کفایت که همه یاد همیم!