آتشی از عشق در خود برفروز     سربه‌سر فکر و عبارت را بسوز

هرکه بی‌باکی کند در راه دوست    رهزن مردان شد و نامرد اوست

علت عاشق زعلت ها جداست     عشق اسطرلاب اسرار خداست

کسی که ندای درونی خود را می شنود، نیازی نیست که به سخنان بیرون گوش فرا دهد.

سخن را چو بسیار آرایش کنند،هدف فراموش میشود.

يكدمي بالا و يك دم پست عشق    گر به در انبانم دست عشق

بر قضاي عشق دل بنهاده‌اند    عاشقان در سيل تند افتاده‌اند

در پي هر گريه آخر خنده اي است.

گر در طلب لقمه ناني ناني     گر در طلب گوهر كاني كاني اين نكته رمز اگر بداني داني     هر چيز كه اندر پي آني آني

دراین خاک،دراین پاک،به جز عشق،به جزمهر،دگرهیچ نکاریم.

اندیشه کردن به این که چه بگویم، بهتر است از پشیمانی .

بگذار آبها ساكن شوند تا عكس ماه و ستاره ها را در وجود خود ببيني.

چون جواب احمق آمد خامشی      این درازی در سخن چون می‌کشی؟

در خود به طلب هر آنچه خواهی که توئی.

از کسي پرسيدند:« چند سال داري؟» گفت:« هجده، هفده، شايد شانزده، احتمالا پانزده...! » رندي گفت:« از عمر چرا مي دزدي؟ اين طور که تو پس  پس مي روي، به شکم مادرت باز مي گردي!»

بر هر چه همی لرزی می‌دان که همان ارزی     زين روی دل عاشق از عرش فزون باشد.