بارگذاری . . . کمتر از چند ثانیه
{{::'controllers.mainSite.MainSmsBankBanner2' | translate}}
پشت میز همیشگی، رو به صاحب کافه : روز برفی قشنگیست فقط آمده ام یک ساعت سکوت کنم و کمی هم آرامش لبخند می زند : روز برفی قشنگیست
مرا با این بالش و این دو تا ملافه و این سه تا شکلات روی میزت راه می دهی؟ می شود وقتی می نویسی دست چپت توی دست من باشد؟ اگر خوابم برد موقع رفتن جا نگذاری مرا روی میز کافه ! از دلتنگیت می میرم
عادت کرده ام تنها توی کافه ای بنشینم از پشت پنجره آدم ها را ببینم قهوه ای تلخ بنوشم و تا خانه با نبودنت پیاده راه بروم
بی تردید در این دنیا یک نفر تو را آنقدر می خواهد که گویی قبل از او هیچکس در قلبِ تو خانه ای نداشته که نداشته ..!!
چتر نمی خواهد این هوا؛ تو را می خواهد …
بگذار در آغوشت پرواز کنم این پرنده بی قفس می میرد …
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺗﻮﺍﻡ! ﺣﺎﻻ ﺑﺒﯿﻦ نبوﺩﻧﺖ، ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ …
حرف نزدن دلهره ای بود و حرف زدن و درست فهمیده نشدن دلهره ای دیگر …
فردا باز هم به تو فکر خواهم کرد، مثل دریا به ادامه ی خویش …
تو نداشته منی ..! وقتی تو نباشی به چه کارم می آید این همه آسمان …
چه می آید به تو اخم، وقتی دیر می شود … قرار به هم رسیدنمان!
اغلب فکر می‌کنیم اینکه به یاد کسی هستیم منتی است بر گردن آن شخص! غافل از اینکه اگر به یاد کسی هستیم این هنر اوست نه ما “به یاد ماندنی بودن” بسیار مهمتر از به یاد بودن است …
چشمامُ می بندم حتی تو بیداری … سردرگمم از این روزهای تکراری … دلتنگی می گیره تمومِ دنیامُ .. کسی نمی فهمه بعد تو حرفامُ …
چایی هم با اون همه کمالات وقتی زیاد منتظر میمونه یخ میکنه، چه برسه به این دل ِ سر تا پا تقصیر …
اگر کسی را دوست داری باید او را آن طور که هست دوست داشته باشی نه آن طور که گمان می کنی باید باشد …
خوب که فکر می‌کنی می‌بینی تمام خداحافظی ها سخت است حتی خداحافظی از دیوارهای یک خانه ی قدیمی …
پشت میز همیشگی، رو به صاحب کافه : روز برفی قشنگیست فقط آمده ام یک ساعت سکوت کنم و کمی هم آرامش لبخند می زند : روز برفی قشنگیست
مرا با این بالش و این دو تا ملافه و این سه تا شکلات روی میزت راه می دهی؟ می شود وقتی می نویسی دست چپت توی دست من باشد؟ اگر خوابم برد موقع رفتن جا نگذاری مرا روی میز کافه ! از دلتنگیت می میرم
عادت کرده ام تنها توی کافه ای بنشینم از پشت پنجره آدم ها را ببینم قهوه ای تلخ بنوشم و تا خانه با نبودنت پیاده راه بروم
بی تردید در این دنیا یک نفر تو را آنقدر می خواهد که گویی قبل از او هیچکس در قلبِ تو خانه ای نداشته که نداشته ..!!
چتر نمی خواهد این هوا؛ تو را می خواهد …
بگذار در آغوشت پرواز کنم این پرنده بی قفس می میرد …
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺗﻮﺍﻡ! ﺣﺎﻻ ﺑﺒﯿﻦ نبوﺩﻧﺖ، ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ …
حرف نزدن دلهره ای بود و حرف زدن و درست فهمیده نشدن دلهره ای دیگر …
فردا باز هم به تو فکر خواهم کرد، مثل دریا به ادامه ی خویش …
تو نداشته منی ..! وقتی تو نباشی به چه کارم می آید این همه آسمان …
چه می آید به تو اخم، وقتی دیر می شود … قرار به هم رسیدنمان!
اغلب فکر می‌کنیم اینکه به یاد کسی هستیم منتی است بر گردن آن شخص! غافل از اینکه اگر به یاد کسی هستیم این هنر اوست نه ما “به یاد ماندنی بودن” بسیار مهمتر از به یاد بودن است …
چشمامُ می بندم حتی تو بیداری … سردرگمم از این روزهای تکراری … دلتنگی می گیره تمومِ دنیامُ .. کسی نمی فهمه بعد تو حرفامُ …
چایی هم با اون همه کمالات وقتی زیاد منتظر میمونه یخ میکنه، چه برسه به این دل ِ سر تا پا تقصیر …
اگر کسی را دوست داری باید او را آن طور که هست دوست داشته باشی نه آن طور که گمان می کنی باید باشد …
خوب که فکر می‌کنی می‌بینی تمام خداحافظی ها سخت است حتی خداحافظی از دیوارهای یک خانه ی قدیمی …
{{::'controllers.mainSite.SmsBankNikSmsAllPatern' | translate}}