دیگر برای داشتن هیچ کس سماجت نمیکنم!! پرنده ای که سهم من نباشد ! اگه قفس هم برایش بسازم بازم پرواز میکند

من صبورم اما… بی دلیل از قفس کهنه ی شب می ترسم بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب امیر و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند می ترسم

خدایا دلمو خیلیا شکستن امشب بیا با هم بریم سراغشون من نشونت میدم تو ببخش شون

پرندگانی که در قفس بدنیا می آیند فکر می کنند پرواز کردن یک نوع بیماری است

یک جمله زیبا از طرف خدا: “قبل از خواب دیگران را ببخش و من قبل از اینکه بیدار شوید، شما را بخشیده ام

غرور اسمونو بشکن قفس برای تو کمه روی زخم کهنه دل تو فقط رهایی مرهمه

خدا به سر هیچ پرنده ای نیاورد.. قفس را نمی گویم… گلوله را هم نه… از پرواز خسته شدن را می گویم.. از آسمان بریدن را

قفس دیدم رهایی یادم آمد تو رفتی بی وفایی یادم آمد

گاهی قناری ها اگر در باغ هم باشند مانند مرغان قفس دلتنگ می خوانند منبع : http://www.amirfb.ir/post/15781/sms-ghafas-asheghane#ixzz3alZvDVrj

گاهی بی صدا نگاهت میکنم مرا ببخش ، برای این نگاه های پنهانی، شاید اگر بغضم فرو بنشیند صدایت کنم

خواهش میکنم ، بی حوصلگی هایم را ببخش ، بدخلقی هایم را فراموش کن ، بی اعتنایی هایم را جدی نگیر ! در عوض من هم تو را می بخشم که مسبب همه ی اینهایی!

گفتی “دوست دارم” من عطسه کردم ببخش من به زر مفت آلرژی دارم!

زندگی” تفسیر سه کلمه است : خندیدن… بخشیدن… و فراموش کردن پس بخند… ببخش… و فراموش کن

هیچ عشقی وجود ندارد…! حتی برای مرغ عشق…! اونیز اگر در قفس نبود به عشقش خیانت میکرد

دیگران را ببخش نه به خاطر اینکه شایسته بخشش هستند به خاطر اینکه تو شایسته آرامش هستى

مرغان همه بشکسته قفس را و پریدند من در قفس افتاده بخود تار تنیدم یا رب شود آن روز که در جمع حریفان بینم که از این لانه گندیده پریدم