نگاه ساکت مردم به روی صورتم دزدانه می افتد همه گویند عجب شاداست عجب خندان دل مردم چه می داند که من دنیایی از اشکم

ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺧﺎﻃﺮﺕ ﺭا ﻣﻴﺨﻮاﺳﺘﻢ ﻧﻪ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺖ

حس بین ما مرده منم همین روزا میمیرم

در آغوش هر کسی که میخواهی باش من،تمام مرد های جهانم

هر ضربه و دردیو میشه باحاش کنار اومد اما ضربه ای که قلب میخوره و اثرش رو مغز رو هیچ کارش نمیشه کرد

حوای من هوای دیگری در سر داشت یک عمر حسرت در دلم کاشت

ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻫﺎ ﭼﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺑﻤﯿﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﺐ ﮐﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﮑﻨﺪ ﺗﻮ ﺗﺐ ﮐﻨﯽ

امشب شب تولد من است ولی چیزی برای ترکاندن ندارم جز بغض

گفته بودم می کشمت اخر امروز دم غروب  وقت اذان دلم رابااشک اب دادم روبه قبله خواباندمش یک دو سه تمام شد دیگربهانه ات رانمی گیرد…

از دل شکسته ای پرسیدند درد دلت چیست؟ گفت از خاطره ها گله دارم که زود گذشت

شاید ارام تر میشدم فقط وفقط اگر میفهمیدی حرف هایم به همین راحتی که میخوانی نوشته نشده اند

هه مثل همیشه این یکی هم رفت البته بازم بدون خداحافظی

عشق را میشه توی دستای خسته پدر و توی چشمای نگران مادر دید نه در دستان یک غریبه

هی لعنتی، بیا با هم بازی کنیم تو بسته های سیگارم را بشمار من هم شماره های غریبه ی گوشیت را

رفتنت خیالی نیست فقط مانده ام چگونه در چشمان به ان زلالی جا داده بودی این همه دورغ را

رفتنت خیالی نیست فقط مانده ام چگونه در چشمان به ان زلالی جا داده بودی این همه دورغ را