فشار آرام دستانت را دوست دارم! وقتی که مردانگی ات را به رخ انگشتانم میکشی

بى معرفت شدى رو معمولا از آدمایى میشنوى که : فقط وقتى باهات کار دارن پیداشون میشه

در رفاقت با وفا بودن شرط مردانگی است … ورنه با یک استخوان صد سگ رفیقت میشوند

تنها چیزی که یارانه ای نشد رفاقته چون نتونستن روش قیمت بزارن مخلص همه ی رفقای با معرفت

بوی زنانگی ات را به دست باد نسپار مرد های شهر به باد میدهند مردانگیِ شان را…

به سلامتی پسر مدرنی که هنوز ایقد معرفت داره که تو خط واحد جاشو به یه موسفید بده

تو میروی … اما بدان چیزی عوض نمی شود پای ما تا ابد گیر است … من و تو شریک جرم یک مشت خاطره ایم

هر آدمی تو زندگیش یه بی معرفت داره که اون بی معرفت یکی از دوست داشتنی ترین آدمای روزگارشه

صبرت که تمام شد نرو تازه معرفت از آن لحظه شروع میشود

تو را این قطره های اشک ، روزی نرم خواهد کرد که آب آهسته و آرام ، می پوساند آهن را

اینجا خیابان است… هربار که شب می شود ارتشى مى آید ، به نام سکوت و مرا به جرم دوست داشتنت تیر باران می کند

گاهی وقتها شیرها، روزهای زیادی را گرسنه میخوابند چون نه مثل کفتار لاشه خورند و نه مثل روباه دزدند آنها شیرند! لاغر میشوند اما اصالتشان را از دست نمیدهند به افتخار همه رفقای با معرفت.

رفاقت معرفت نمیاره این معرفته که رفاقت میاره به سلامتی با معرفتا.

نه آبی دریا در چشمانش نشسته نه سیاهی شب معشوق من یک آدم معمولیست با یک جفت چشم معمولی و من دوستش دارم

ازقدیم میگن هرچیزی حد و اندازه ای داره،اما قانون معرفت میگه کسی که دوستش داری حد واندازه نداره.

هیچ گاه نه به کسی بخندید و نه قضاوتش کنید ، هرگز نمیدانید،شاید روزی هم شما در همان شرایط قرار بگیرید