چشمهايت را باز كن و تمام زيباييهاي اطرافت را به درونت هدايت كن. حتي در بدترين لحظات،هنوز خيلي چيزها هست كه بخاطرشان سپاسگذار باشيم.

زندگی بهانه است من هوارا  به امید همنفسی باتو تنفس میکنم.........

دوستی را دوست، معنی می دهد / قهر هم با دوست، معنی می دهد هیچ کس با دشمن خود، قهر نیست / قهری او هم نشان دوستی است

جنس من از آهن و از سنگ نیست / من دلم تنگ است و یار دلتنگ نیست حال دل از من نمیپرسی چرا / حال پرسیدن که دیگر ننگ نیست

هیچ ثروتی بالاتر از مهربانی نیست ، یادت باشه تو خیلی ثروتمندی یه خورده از ثروتت رو هم به ما بدی چی میشه آخه !؟

زمان بی کرانه را تو با شمار عمر ما مسنج به پای او دمی ست این درنگ درد و رنج به سان رود که در نشیب دره سر به سنگ می زند رونده باش امید هیچ معجزی ز مرده نیست زنده باش هوشنگ ابتهاج

گفتمش شيرين ترين آواز چيست؟ چشم غمگينش به رويم خيره ماند قطره قطره اشکش از مژگان چکيد لرزه افتادش به گيسوي بلند زير لب غمناک خواند ناله‌ي زنجيرها بر دست من!... هوشنگ ابتهاج

چه غریب ماندی ای دل ! نه غمی ، نه غمگساری نه به انتظار یاری ، نه ز یار انتظاری غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری... هوشنگ ابتهاج

بسترم صدف خالی یک تنهاییست و تو چون مروارید گردن آویز کسان دگری!... هوشنگ ابتهاج

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت دیدیم کزین جمع پراکنده کسی رفت شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفت  

تو همان مهربانی هستی؟! یا مهربانی همان توست؟! نمی دانم فقط می دانم بی شک با هم نسبت نزدیکی دارید

کاش میشد بر جدایی خشم کرد / شاخه های نسترن را با تواضع پخش کرد کاش میشد خانه ای از مهر ساخت / مهربانی را در آن سرمشق کرد

نترس از شب مستی، بیا و عاشق باش / فروغ دیده مجنون، بهای صادق باش من و کبوتر عاشق به روی یک دیوار / دو پنجره، دو ستاره فدای یک دیدار

اگر بپرسند آخرین نفست به یاد کیست گویم یاد کسی که بی وفایی در ذاتش نیست

دوستت دارم....هدیه ایست که هر قلبی فهم گرفتنش را ندارد.....قیمتی دارد که هر کسی توان پرداختش را ندارد.....جمله ی کوتاهیست که هر کسی لیاقت شنیدنش را ندارد.

شاید نتوان به گذشته برگشت و آغازی زیبا ساخت، اما میتوان آغاز کرد و پایانی زیبا ساخت.