صدای گریه می‏آید! … صدای ضجه فرشتگان! بقیع، امشب دوباره، در خاک تو خورشیدی خواهد دمید و ستاره‏ای به آسمان خواهد شتافت!

چگونه مویه نکنم؟! در سوگ مولایی که عظمت نامش، آسمان را به تواضع وامی‏دارد! چگونه به این اشک‏های ناقابل بسنده کنم، که وسعت مصیبتت، فراتر از ادراک خاکیِ ما ناسوتیان است!

عطرهای گرون قیمتو ول کن.... آدم باید بوی اعتماد بده! (لایک نزنی نامرده عالمی)

امشب شب شهادت صادق آل‌پیامبر است؛ شبی که خورشید مدینه دانش، چهره فروزانِ اهل بیت و وارثِ علومِ رسالت، در ظلمتکده دورانِ منصور، به خونِ دل نشست.

جان عاشقان و شیفتگان تو، در آتشی از ماتم می‏سوزد و شراره‏اش دنیا را می‏سوزاند. هق‏هق گریه، رخصت تسلیت‏گویی نمی‏دهد و طاقت شانه‏ها را می‏گیرد.

گرچه ناامیدم ای دوست،توامیدت خداباشد،بگوخدای من ای کاش؟ پایان غمم باشد!منوتودردمان عشق است!شکسته دل من دیگر،چراباشم؟خداحافظ،نگهدارت خداباشد...

الا ای لاله ی خوشبو، عزیز آل پیغمبر که بهر دین و قرآنت چنین گردیده ای پرپر شده زین غم، گل خاتم، مدینه غرق در ماتم دوصد لعنت به آنکس باد که مسمومت نمود از زهر

هیچ کس تنهاییم را حس نکرد برکه طوفانیم را حس نکرد او که سامان غزل هایم از اوست بی سر و سامانیم را حس نکرد

امام صادق(علیه السلام): مایه ی زینت ما باشید، نه مایه عیب ما.

ایشالا اونی که باعث میشه هر شب با بغض بخوابیم.... تنش سالم باشه، ما اهل نفرین نیستیم، ولی دنیا دار مکافاته یادش باشه...

بنال ای دل که در نای زمان، فریاد را کشتند بهین آموز گار مکتب ارشاد را کشتند اساتید جهان باید به سوگ علم بنشینند که در دانشگه هستی، بزرگ استاد را کشتند

امام صادق علیه السلام: کسی که دوست دارد بداند آیا نمازش پذیرفته شده یا نه ، با تامل بنگرد که آیا نمازش او را از فحشا و منکر باز داشته؟

سرمایه امروز بقیع، اشک است و اشک. مدینه، جهان را از شیون اکنون خود پر کرده است. امروز بقیع در لباس سوگ، چکیده اشک‏های غربت شیعیان است و دانش،

اى ششمین ستاره تابناک امامت و ولایت، صادق آل محمد (صلى الله علیه و آله و سلّم)! نامت را با افتخار به دل‏هاى غریبمان مى‏سپاریم تا یادت آرام بخش سینه‏هاى بى‏تابمان باشد.

65سال، عاشقانه زیستى و 34 سال را صادقانه امامت کردى تا پر پر دانه‏هاى نجابتت به انگور زهرآلود منصور آغشته شد.

در تو کرامت باران موج مى‏زند. با تلاوت قرآن هم آغوشى و دست‏هایت، مونس آسمان مدینه‏اند