هر من و تویی ... همیشه ما نمی شود درست مثل من و تو

عشق ورزیدن کافی است ،آنگاه همه چیز لذت بخش است. تولستوی

تو را آرزو نخواهم کرد..هیچ وقت..! تو را زمانی می خواهم که خودت بیایی نه با آرزوی من  حکایت من و تو حکایت آسمان و زمین است  فقط چیزی شبیه رعدوبرق مارا به هم می رساند

خدایا برای داشتنش با قسمت میجنگم پس خطو نشان جهنمت را به رخم نکش!که جهنم تر از نبودنش راسراغ ندارم**********

خسته ام از تو نوشتن...كمي ازخود مينويسم..... اين منم كه.....دوستت دارم.....

من شکستم تا تو را عاشق کنم! بعد من باران فقط اب است و بس! هر که بعد از من سراغت را گرفت! زشت یا زیبا فقط خوابس و بس!!

تکلیفم روشن شد خاموش میشوم شیرینم .... فرهاد وار اینبار باید به جای کوه  دل بکنم!

در دنیا لذتی که با لذت مطالعه برابری کند ، وجود ندارد. تولستوی

پایانم نزدیک است...نبودنم را تمرین کن...

این ادعا که حکومت نماینده مردم است،رویای پوچ و باطلی است. تولستوی

تنها کسی نیست که با دیوار حرف می زند ... ، تنها کسی است که بعد از حرف زدن با دیوار به حرف های ِ دیوار گوش می کند ...

آدم ِ تنها شاخ و دُم ندارد ... ولی از ده فرسخی معلوم است ...

من و تو از همان روزه اول محکوم به از دست دادن بودیم  تو همان یک ذره احساست را.... ومن تمام زندگیم را....

هر چه داشتم، برایش رو کردم. اما، نامهربان اسیر نشد.... سیر شد....!!!!

آرزو کن با من که اگر خواست زمستان برود گرمی ِ دست ِ تو اما باشد آرزو کن با من “ما” ی ما ” من” نشود سایه ات از سر ِ تنهایی ِ من کم نشود . . .

خوش به حال هیــچکس که تنهــا نیست ! ما که انگار هیچکس هم نیستــیم !