مرگ با داس كهنه خود خرمن زندگی را درو می كند .

خدای عز و جل بندگانی در زمین دارد و در بین بندگان خالصش، کسانی هستند که هر نعمتی از آسمان به زمین فرود آید، آن را از ایشان باز دارد و به دیگران دهد، و هر گرفتاری که نازل شود، بر ایشان فرود آورد.

مرگ دریچه امید را به سوی نا امیدان باز می كند .

هر كس از غير خدا بِبُرد، خداوند، هزينه زندگى او را تأمين مى‏ كند و از جايى كه انتظار ندارد، روزى ‏اش مى‏ دهد؛ امّا هر كس چشم اميدش به دنيا باشد، خداوند، او را به دنيا وا مى‏ گذارد.

وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد.

برترين [مرتبه] ايمان آن است كه بدانى هركجا باشى خدا با تو است.

هر که خشنودی خدا را بطلبد هر چند به قیمت خشم مردم، خداوند او را از مردم بی نیاز می کند و هر که رضایتِ مردم را با ناخوشنودی خدا طلب کند خداوند او را به مردم وا می گذارد.

بعضی ها خوش بدنیا می آیند و بعضی ها ناخوش .

عشق مثل یك آواز ، یك نغمه دلگیر و افسونگر است .

خود زندگی ظاهری گذرنده بیش نیست .

تا بدانجا رسید دانش من كه بدانم همی كه نادانم .

خاصیت هر نسلی این است كه آزمایش نسل گذشته را فراموش بكند .

از خوراك است كه همه ما پرتو زندگانی خود را می گیریم .

ظالم همیشه بهانه های خوبی برای اعمال پلیدش پیدا می كند .

اگر در دنیا شباهت و ابتذال هست در هنر نیست .

انسان به مختصر خونی نیاز دارد تا حرص خود را تسكین دهد.