ميان شما و اندرز، پرده اى از بى خبرى آويخته است.

کسی که اهل عمل باشد، از جهان بیرون، که نیروی خود را با آن می آزماید، دست نمی کشد

كسى كه خدا او را بر نفسش كمك نكند، از پند هيچ پندگويى سود نبرد.

خانه، بدلی برای بطن مادر؛ مسکنی که زمانی برای انسان امن ترین و آسایش  بخش ترین مکان بوده است و برای همیشه آرزوی آن را دارد

كسى كه خداوند براى او واعظى درونى قرار ندهد، موعظه هاى مردم هرگز در او سودمند نمى افتد.

اى فرزند آدم! تا زمانى كه واعظى از درون دارى و به حسابرسى (اعمالِ خود) اهتمام مى ورزى و ترس (از خدا و كيفر الهى) جامه زيرين تو باشد و پرهيز بالاپوشت، پيوسته در خير و صلاح خواهى بود.

هر كه واعـظى درونـى داشته باشد، او را از جانب خداوند نگهبانى است.

همان گونه که یک تاجر هوشیار از به کار انداختن سرمایه اش در یک جا پرهیز  می کند، مصلحت زندگی حکم می کند که آدمی چشم داشت همه ی رضایت خویش را از یک گرایش نداشته باشد.

موفقیت هیچ گاه حتمی نیست، بلکه به جمع شدن عوامل فراوان بستگی دارد  و از همه بیشتر وابسته به سرشت روانی است که کارکردش را با جهان بیرون  هماهنگ سازد و از آن برای لذت جویی بهره گیرد.

انسان زيرك، از هر چيزى پندى مى آموزد.

انسان سعادتمند، اندرزِ به تقوا را آويزه گوش خود مى كند، هرچند مخاطب آن اندرز كسى ديگر باشد.

همه ی انسانها ارزش دوست داشتن ندارند.

هركه پندهاى زمانه را بفهمد، به روزگار خوشبين نباشد.

هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، او را با عبرت ها پند دهد.

براى خردمندان، تجربه هاى آنان پندى است كافى.

با اندرزهاست كه (پرده) غفلت كنار مى رود.