مهم نيست نردبان چقدر ارتفاع دارد. هر چيزي آغاز و پاياني دارد. انسان بايد پله‌ پله نردبان پيشرفت را طي كند و به همان سان بتواند به آساني، از آن پايين بيايد

كاري را كه دوست داريد، برگزينيد و هرگز در زندگي، خود را ناگزير به انجام كاري كه نمي‌خواهيد، نكنيد؛ حتي يك روز

به ندرت در كاري كامياب خواهيد شد، مگر اينكه با خوشي، آن كار را انجام دهيد

هنگامي كه كار نادرستي مي‌كنيد، افسوس راستين خود را نشان دهيد و بگذاريد ديگران بفهمند كه از اين كار خود، پشيمان شده‌‌ايد و آشفته هستيد

هيچ‌كس به اندازه‌ي كسي كه چيزي براي ارائه كردن ندارد، نيازمند لبخند نيست

با لبخند خود، ديگري را بي‌نياز مي‌سازيد، ولي از خود شما چيزي كم نخواهد شد.

از كتاب، سلاحي بسازيد تا در دوئل زندگي، پيروز شويد

شما را سفارش مى‏ كنم به خوردن مويز، زيرا صفرا را برطرف مى ‏كند، بلغم را از بين مى ‏برد، اعصاب را قوى، خستگى را دور، و اخلاق را خوب مى ‏كند، و به روح آرامش مى ‏بخشد و غم را مى‏ برد.

هر كس از حرام دورى كند، خداوند به جاى آن عبادتى كه او را شاد كند نصيبش مى‏ گرداند.

گواراترين زندگى، رها كردن تكلّف‏ها (تجمّلات) است.

هرگاه خداوند بنده ‏اى را دوست بدارد، او را به آرامش و بردبارى زينت مى‏ بخشد.

نشاط در ده چيز است: پياده روى، سوارى، آب‏تنى (شنا)، نگاه كردن به سبزى، خوردن و آشاميدن، آميزش، مسواك كردن، شستن سر با خطمى، نگاه كردن به زن زيبا و گفتگوى حكيمانه.

هر كس چشم خود را [از نامحرم] فرو بندد، قلبش راحت مى ‏شود.

شادى در سه چيز است: وفادارى، رعايت حقوق و ايستادگى در برابر سختى‏ ها.

هر كس به دنيا بى رغبت است، اميدوار است و تن و جانش را در دنيا و آخرت آسوده مى ‏گذارد و هر كس دل به دنيا ببندد، تن و جان خود را در دو دنيا به زحمت مى ‏اندازد.

در پاسخ به اين سؤال كه راه رسيدن به آسايش چيست؟ فرمودند: مخالفت با هوا و هوس. عرض شد: پس، چه وقت انسان به آسايش مى ‏رسد؟ فرمودند: در نخستين روز ورودش به بهشت.