امشب به عشق حیدر ، ما را ببخش یکسر / جان حسین و زینب ، بر ما بده پناهی   آخر به بیت زینب ، بیمار دارم امشب / از ما مگیر او را ، جان حسن الهی . . .

شب قدر است و قدر آن بدانیم /  نماز و جوشن و قرآن بخوانیم    به درگاه خدا غفران و توبه /  به شرطی که سر پیمان بمانیم . . .

آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است   یا رب این تاثیر دولت در کدامین کوکب است   تا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسد   هر دلی از حلقه ای در ذکر یا رب یا رب است . . .

آیا در رؤیاهایتان ، سبکبالی و لذت پرواز روح را احساس کرده اید ؟   شب قدر، رؤیایی است که به حقیقت می پیوندد . . .   التماس دعا

ای آسمان بگرد و دل از غصه چاک کن / خود را نهان چو جسم پیمبر به خاک کن   دستی برون ز خاک کن ای ختم انبیا / اشک غم حسین و حسن را تو پاک کن  . . .

سوگ رسول یا که غم بی‌نهایت است / یا نقشۀ شکستن رکن هدایت است   تیغ سقیفه گشته حمایل به دست خصم / او را هوای حمله به بیت ولایت است  . . .

مدینه، چه کردی رسول خدا را / گرفتی ز ما خاتم‌الانبیا را   چه بیدادگر بود، این چرخ گردون / که خاک یتیمی، به سر ریخت ما را  . . .

چراغ مدینه امشب شده خاموش / صدیقة کبرا گردیده سیه پوش   زهرای مظلومه از دیده گریان است / بهر پدر امشب چون شمع سوزان است  . . .

گرد ملال بر رخ اسلام و مسلمین / اشک عزا به دیدة زهرای اطهر است   گفتم چه روی داده که زهرا زند به سر / دیدم که روز، روز عزای پیمبر است  . . .

آید از مدینه پیک غم با فغان / که رسول اکرم رفته از این جهان   خاطر بَضعه ُالنبی شکسته / گرد یتیمی به رخش نشسته . . .   رحلت نبی رحمت تسلیت باد

با وفات احمد زنده شد جهالت / ز آتش ستم سوخت گلشن عدالت   نخله دین را به تبر شکستند / ثمر بریدند و شجر شکستند  . . .

ای مدینـه دگـر مصطفی نداری / ناله کن که شده وقت سوگواری   اشک زینب از دیده می‌ریزد / آتـش از بیت فاطمه خیزد  . . .

روز عزای مسلمین است / در ناله جبریل امین است   مدینه شده غرق سوگ و ماتم / بهر مجتبی و نبی اکرم

اهل عالم عزای خاتم الانبیاست / همه جا کربلای خاتم الانبیاست   زین بلای عظیم گشته امت یتیم  / السلام علیک، یا رسول الله

چشم اهل دل ازگریه خونباراست / حضرت مهدی امشب عزاداراست   خاک غم امروز برفرق عالم شد / سینه شیعه دریای ماتم شد  . . .

که هم‌درد باشید، خیرالنسا را   الهی الهی که اهل مدینه   نبینند، تنهایی مرتضا را