کو، آن که بردوشش کشاند در دل شب    قوت یتیم و دردمند و زار و مضطر   از ماتم جانکاه او هر رادمردى   دست مصیبت مى زند بر سینه و سر . . .

 گاه پرندگان آنقدر سرگرم دانه چیدن می شوند   که پرواز را فراموش و آسمان را از یاد می برند   گاهی پرتاب سنگی کوچک یاد آور پرواز و آسمان است . . .

یک “امروز”  ارزشِ دو “فردا” را دارد . . .   (بنجامین فرانکلین)

دل را ز شرار عشق سوزاند علی(ع) / یک عمر غریب شهر خود ماند علی(ع)   وقتی که شکافت فرق او در محراب / گفتند مگر نماز می خواند علی(ع) . . .

گورستانها پر از افرادیست که   می پنداشتند چرخ دنیا بدون آنها هرگز نمی چرخد . . .

با آنکه امید همه هستی تو علی(ع) / بر عرش خدا قائمه هستی تو علی(ع)   آنقدر غریبی که خدا می داند / مظلوم تر از فاطمه(س) هستی تو علی(ع) . . .

به شهر کوفه در محراب طاعت / علی شد کشته در حال عبادت   ز پـور ملجم مردود کافر / بخون شد غوطه ور ساقی کوثر . . .

دنیای دنی، جای کسی همچو علی نیست / آغشت به خون، روی جهان‏تاب علی را   تا رد نکند خالق او، خواهش اورا / ز آن رنگ شهادت زده، محراب علی را  . . .

ای خدا شیعه دلش محزون است / از غم عشق علی مجنون است   این همان ماتم عظمی باشد / سحر آخر مولا باشد  . . .

شد کشته بمحراب عبادت حید / هر دیده بحال مرتضی می گرید   بـا گفتن “قد قتل” ز جبریل امین / در خلد برین خیر نساء می گرید . . .

حقیقت چیزی نیست که نوشته می‌شود   آن چیزی است که سعی می‌شود پنهان بماند . . .

ناله کن اى دل به عزاى على(ع)  / گریه کن اى دیده براى على(ع)   پیش حسین و حسن و زیبنین(ع) / خون چکد از فرق هماى على . . .

موقع خسته شدن به دو چیز فکر کن   ۱ آنهایی که منتظر شکست تو هستند تا “به تو” بخندند   ۲ آنهایی که منتظر پیروزی تو هستند تا “با تو” بخندند  . . .

در برج ولامهر جهان تاب علی(ع) است/ در شهر علوم نبی باب علی(ع) است   از اول خلقت بشر تا امروز / مظلوم ترین شهید محراب علی(ع) است . . .

صبرت که تمام شد ، نرو   معرفت تازه از آن لحظه آغاز میشود . . .

موضوع غم انگیز در خصوص زندگی ، کوتاه بودن آن نیست   بلکه غم انگیز آن است که ما زندگی را خیلی دیر شروع میکنیم . . .