خیلی ها میگن اگه به معشوقت  زیاد بگی دوستت دارم اون زود تو را از یاد می بره و به کس دیگری عشق می ورزد ولی من به تو اطمینان دارم پس دوستت دارم

دوستم بدار نه برای سرگرمیت دوستم بدار نه برای اشک ریختنت در خزان زندگیم دوستم بدار ولی هرگز نگو دوستت دارم دوستم بدار همانگونه که دوستت دارم

چقدر این دوست داشتن های بی دلیل خوب است درست مثل همین باران … که بی سوال … فقط می بارد … آرام … شمرده شمرده … فقط می بارد … چقدر این دوست داشتن های بی دلیل خوب است

در زیباترین واژه بر لبان آدمی واژه مادر است. زیباترین خطاب مادر جان است.

سلام می کنم از روی مهربانی سلام می کنم از روی شادمانی سلام می کنم تا جان دارم که خواننده این سلام را دوست دارم

دوست داشتن به تعــــداد دفعات گفـــــتن نیست حسی است که باید بــــــی کلام هم لمــــــس شود

زن هستی ساز و نظم ده و مهر گستر است ســـرچشمهء محبت و الطاف داور است بهر صفا و لطف خـــدا عشق مظهر است بعد از خـدا به سجده بوَد زآنکه مادر است

ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر به مرام تو گرفتار و به یاد تو اسیر

معنای خوشبختـــــــی این است که در دنیا کسی هست که بی اعتنا به نتیجه دوستت دارد

آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه نا پیداست من به پایان  دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست

تــو مــاه را دوســت داری مــــــن مـاه هــاست کـــه تـــو را

به یاد می آورم لحظه های فراز را که صدای او اعتبارم می بخشید و لحظه های نشیب را که اعتمادم به یاد می آورم افرای افراشته ای را به یاد می آورم مادرم را ...

قول می دهم لام تا کام حرفى نزنم فقط بگذار از دال تا میم بگویم بگذار بگویم که دوستت دارم دیگر لام تا کام حرفى نمی زنم

زهرا که از فروغش عالم ضیا گرفته / دین نبی ز فیضش نشو و نما گرفته مریم زمکتب او درس حیا گرفته / جشنی به عرش اعلی بهرش خدا گرفته . . .

خسته ام از تـــــو نوشتن کمی از خود می نویسم این منم که دوستت دارم

دوستت دارم گلایه از تکراری بودنش نکن مشکل از مـــــن نیست تو زیادی دوست داشتنی هستی