فاطمه جان؛ بسته خدا عقد تو را با علی فاطمه شد چشم و چراغ خانه ات یا علی . . .

آرزویم برایت این است در میان مردمی که می دوند برای زنده بودن آرام قدم برداری برای زندگی کردن روز جوان مبارک

جوانان ، اراده ای سترگ دارند و دل هایی دریایی و بزرگ که می توانند در آرامش سر سبز عشق ، نیکی ها و زیبایی ها را بسرایند و دری به خانه خورشید بگشایند روز جوان مبارک

جوانی پلی میان کودکی و پیری است خوشبخت آن کسی است که این پل را به سلامت بگذراند . . . (کونان دوویل)

افسوس که نامه جوانی طی شد و ان تازه بهار زندگانی دی شد آن مرغ طرب که نام او بود شباب افسوس ندانم که کی امد و کی شد

ای جوان آرزویم تو نور چشمان جستجویم تو یک نفس گوش کن نوای مرا گرمی ذوق گفتگویم تو

اینک، دست مقدس فاطمه علیهاالسلام ، در دست بی کران علی(ع) حلاوت هلهله فرشتگان را لمس می کند و شور کبریایی افلاکیان را برمی انگیزد.

شب پیوند مرتضی و فاطمه علیهاالسلام نیست؛ بلکه امشب، شب تجدید یگانگی انسان با ذات خداست و مبارک باد بر همه کائنات، این لبخند بی زوال پروردگار در گستره خلقت خویش . . .

نام علی علیه السلام و فاطمه علیهاالسلام لب ها را به شادی واداشته است نوبت عاشقی را در چشم هایِ اکنون می شود خواند سرود یکدلی در گیسوان نخلستان پیچیده است . . .

جای دریا به والله بجز دریا نمیشه جای زهرا به غیر از دل مولا نمیشه سالروز این پیوند آسمانی مبارک.

قامت دامادی مولا تماشا دارد امشب / او چه کم دارد عروسی مثل زهرا دارد امشب سالروز پیوند خوشبوترین گلهای گیتی، تبریک و تهنیت . . .

ازدواجی ساده با ساز و برگی اندک، اما صفا و صمیمیتی بسیار صورت گرفت که تحسین همگان را بر انگیخت و اسوه ای برای آیندگان شد آن پیوند ساده و بی ریا جز پیوند دو معصوم و برگزیده، علی و فاطمه، نبود.

کرّوبیان در هلهله، قدوسیان در همهمه   عیسی به دنبال علی، مریم کنار فاطمه

امشب به روی مرتضی ، لب های زهرا خنده کرد   آن دل گر از غم مرده بود، از خنده ی خود زنده کرد

منشین غمین امشب دلا، شادی دل کن بر ملا   خیز و مِس خود کن طلا ، آیینه ات را ده جلا

بهاری نو خوش دمیده است که تو را از نَفَس های خویش برویاند