در حال نماز بی وضوییم آقا با شک ظهور روبه روییم آقا گفتیم بیا و در به رویت بستیم ما اکثرمان دروغگوییم آقا

به سر داری اگر سر بند زهرا به دل خون کرده‌ای دلبند زهرا در این ایام باشد این دعایم خدا صبرت دهد فرزند زهرا

دیگر ، قرار بی تو ماندن نیست با ما کی می ‌شود به رؤیت ، چشم یاران ؟ نه من ، که پیش نگاهت ، جهان به خاک افتد زمین به سجده درآید ، زمان به خاک افتد

در تمنای نگاهت بی قرارم تا بیایی من ظهور لحظه ها را می شمارم تا بیایی خاک لایق نیست تا به رویش پا گذاری در مسیرت جان فشانم گل بکارم تا بیایی

  هر کجا سلطان بود، دورش سپاه و لشکر است پس چرا سلطان خوبان بی سپاه و لشکر است با خبر باشــید ای چشم انتظاران ظهــــور بهترین سلطان عالم از همه تنهاتر است

دلم هوای تو دارد خدا کند که بیایی تنم زغم بزداید خئا کند که بیایی تو که نسیم بهاری یا شفیع قیامت ز انتظار خمیدم خدا کند که بیایی

می نشینم همه شب گوشه ی این تنهایی به امیدی که تو روزی زسفر باز آیی دل به تو بستم و خلق رهایم کردند آخر عشق همین است همین تنهایی

آقــــآے مـَــن ، “”غفــلــــتِ “” مـــــآ از “” غِـیبــتِ “” تــو غـَـم اَنگــیز تـَـر اَســت . . .

به خاطر یافتن مقصر,        زندگی ات را تلخ و سیاه نکن.  بگذار آن چه در پایان یک عشق به جای میماند خاطرات خوش باشد با من آشتی کن تا دنیا با من آشتی کند

نوکر هر قدر بد باشد باز آقا دارد بی نیاز است هر آن کس که شمارا دارد بر من لباس نوکریم را کفن کنید نوکر بهشت هم برود باز نوکر است

از روزی که شنیدم دربین ما هستی ، به همه سلام میکنم   “السلام علیک یا اباصالح المهدی یا صاحب الزمان(عج)”

همیشه رفتن بهترین  نیست  گاهی میان رفتن وماندن هیچ فرقی نیست    چه قهر باشیم چه آشتی اصل درست این است که عزیزان ما در خانه ی دل ما جای دارند

مے آیــے و‌  پرانتزهایمان را  از‌ (عج) به (ع)  خلاصه میکنے و‌ (ع) مخفف “عزیز” خواهد بود …

 وقـتـی مـیـگویـیـم خـدا کـنـد کـه بـیــایــی شاید او میگوید: خــدا کـنــد کــه بــخـواهــیــد!!!

بهانه میتراشی و مرا عذاب میدهی به روح بی قرار من تو اضطراب میدهی دلم پر از گلایه ها تنم اسیر درد و خون  ولی تو قهر با دلم برای لحظه ای مکن

از شهر دلگیرم …. ماه لابه لای برج ها گم شده است !! از تقویم دلگیرم …. ماه ، لا به لای  برج ها گم شده است !!