بارگذاری . . . کمتر از چند ثانیه
{{::'controllers.mainSite.MainSmsBankBanner2' | translate}}
زه وی جار...جار/له ناخه وه/ده له رزیت و/سه روقژی ده شیوینی/تی ناگه م بو؟/بلیی زه ویش/دلداریکی وه ک توی نه بی؟
به داره ته رمی کووچه ته نگه کانی شاره که ت رانه هاتوه له شم، بناری پربه هاری دی ره نگی سووروشین ئه دا له شیعروعاتیفه ی گه شم، ئه لیم بروم له شاره که ت گولم.
به م نیوه شه وه، له کویوه دیی؟ خه وه که م ده زرینی وخه ونه کانم ده تارینی...؟ له کویوه دیی خؤمن ده رگه ی ئه م دله م داخستبوو...
تؤ هه ر ده لیی باست ناکه م، باست ناکه م. که چی شه وان، تاکوو به یان ده ست له به رووی خه ونه کانم هه لناگری.
آنکه ویران شده از یار مرا می فهمد / آنکه تنها شده بسیار مرا می فهمد / چه بگویم که چنان از غم فرو ریخته ام / که فقط ریزش آوار مرا می فهمد
تمامی نفسهای امروزم راتقدیمت میکنم تابه دوست داشتن دیروزم شک نکنی
هیچ مان ناوی؛ من ولاشه که م وگلکؤ به لام ئاواتم دار به لالوکیکه، که له سایا سه ربنمه وه. ترجمه:هیچ نمیخواهیم،من وجنازه ام وتربتم.اما آرزویم درخت الوبالوی است که درسایه اش بمیرم.
ولاتی بال و بؤفرین هیچ ئاسمانیک. ده ریایک عه شق و بؤ عاشقی هیچ ده رفه تیک. ده مه وی عاشقت بم؛ ئه ی ئه وکه سه ی فرین ده تخوازی.
له کیوی بیستونی عیشق دا فه رهادی به دبه ختم، وه لی شیرینه که م مه یلی دلی په رویزی کیسرا یه. ترجمه:درکوه بیستون عشق فرهادبدبختم.ولی شیرین من مایل به دل خسروپرویز است.
چاوه کانت دوئه ستیره ن، هه مو شه وی زامه کانم ئه لاوینن، لیوی مندالیک ئاواره ن،برسی،برسی، له سه ر دوو سیوی کرمؤلی گؤناکانم دانیشتون چاوه کانت مانگن،خؤرن،ئه وینیکی بی سنورن.
چاوه کانت دوئه ستیره ن، هه مو شه وی له تاریکی خه یالمدا بریکه یان دی. دلی منیش،مندالیکی بیانو گیر، به لام چ بکه م،بالام کؤرته وهه رچی ئه که م، ده ست ناگاته ئاسمانی چاوه کانت.
ده سته کانم وه ک قه ره چی له ولاتی قژی چه ند کچدا، خیلیان هه لدا، هه تاولاتی قژی تؤ،پیری کردن و هیزی کؤچ کردنیان نه ما.
نیازم وابوو،بتکه م به چه پکه نیرگزی، بؤ سه رمیزم. له سه رمای زستانا گه رمت کاته وه ئامیزم. ترجمه:نیازم بود،دسته نرگسی باشی برسرمیزم.درسرمای زمستان گرمت کند آغوشم.
نه مردم من ئه گه رئه مجاره بی تؤ نه چم شه رته هه تا ئه وخواره بی تؤ بیناییم کویره هه لنایه به رووی که س مؤژه م یه ک یه ک ئه لیی بزماره بی تؤ
قه زات له گیانم پلاومال قه یخا، که ره ی به رمشکه بریش ناودوخوا، قه زات له گیانم هیلکه ی خؤمانی زه ردینه ی دلمی جاپیی نازانی.
تقدیم به یتیمان زلزله کاکی: من وئه ستیره کان نووستو هه موو چاویان له خه و دایه، منال ئه گری وله شیوه ندا ئه لین کوابابه بؤ نایه.
زه وی جار...جار/له ناخه وه/ده له رزیت و/سه روقژی ده شیوینی/تی ناگه م بو؟/بلیی زه ویش/دلداریکی وه ک توی نه بی؟
به داره ته رمی کووچه ته نگه کانی شاره که ت رانه هاتوه له شم، بناری پربه هاری دی ره نگی سووروشین ئه دا له شیعروعاتیفه ی گه شم، ئه لیم بروم له شاره که ت گولم.
به م نیوه شه وه، له کویوه دیی؟ خه وه که م ده زرینی وخه ونه کانم ده تارینی...؟ له کویوه دیی خؤمن ده رگه ی ئه م دله م داخستبوو...
تؤ هه ر ده لیی باست ناکه م، باست ناکه م. که چی شه وان، تاکوو به یان ده ست له به رووی خه ونه کانم هه لناگری.
آنکه ویران شده از یار مرا می فهمد / آنکه تنها شده بسیار مرا می فهمد / چه بگویم که چنان از غم فرو ریخته ام / که فقط ریزش آوار مرا می فهمد
تمامی نفسهای امروزم راتقدیمت میکنم تابه دوست داشتن دیروزم شک نکنی
هیچ مان ناوی؛ من ولاشه که م وگلکؤ به لام ئاواتم دار به لالوکیکه، که له سایا سه ربنمه وه. ترجمه:هیچ نمیخواهیم،من وجنازه ام وتربتم.اما آرزویم درخت الوبالوی است که درسایه اش بمیرم.
ولاتی بال و بؤفرین هیچ ئاسمانیک. ده ریایک عه شق و بؤ عاشقی هیچ ده رفه تیک. ده مه وی عاشقت بم؛ ئه ی ئه وکه سه ی فرین ده تخوازی.
له کیوی بیستونی عیشق دا فه رهادی به دبه ختم، وه لی شیرینه که م مه یلی دلی په رویزی کیسرا یه. ترجمه:درکوه بیستون عشق فرهادبدبختم.ولی شیرین من مایل به دل خسروپرویز است.
چاوه کانت دوئه ستیره ن، هه مو شه وی زامه کانم ئه لاوینن، لیوی مندالیک ئاواره ن،برسی،برسی، له سه ر دوو سیوی کرمؤلی گؤناکانم دانیشتون چاوه کانت مانگن،خؤرن،ئه وینیکی بی سنورن.
چاوه کانت دوئه ستیره ن، هه مو شه وی له تاریکی خه یالمدا بریکه یان دی. دلی منیش،مندالیکی بیانو گیر، به لام چ بکه م،بالام کؤرته وهه رچی ئه که م، ده ست ناگاته ئاسمانی چاوه کانت.
ده سته کانم وه ک قه ره چی له ولاتی قژی چه ند کچدا، خیلیان هه لدا، هه تاولاتی قژی تؤ،پیری کردن و هیزی کؤچ کردنیان نه ما.
نیازم وابوو،بتکه م به چه پکه نیرگزی، بؤ سه رمیزم. له سه رمای زستانا گه رمت کاته وه ئامیزم. ترجمه:نیازم بود،دسته نرگسی باشی برسرمیزم.درسرمای زمستان گرمت کند آغوشم.
نه مردم من ئه گه رئه مجاره بی تؤ نه چم شه رته هه تا ئه وخواره بی تؤ بیناییم کویره هه لنایه به رووی که س مؤژه م یه ک یه ک ئه لیی بزماره بی تؤ
قه زات له گیانم پلاومال قه یخا، که ره ی به رمشکه بریش ناودوخوا، قه زات له گیانم هیلکه ی خؤمانی زه ردینه ی دلمی جاپیی نازانی.
تقدیم به یتیمان زلزله کاکی: من وئه ستیره کان نووستو هه موو چاویان له خه و دایه، منال ئه گری وله شیوه ندا ئه لین کوابابه بؤ نایه.
{{::'controllers.mainSite.SmsBankNikSmsAllPatern' | translate}}