اَلعالِمُ بِلا عَمَلِ، کَالشَّجَرٍ بِلا ثَمَرِ عالم بدون عمل، مانند درخت بدون میوه است.

رو به قبله مینشینم،خسته با حالی عجیب/از ته دل مینویسم،انت فی قلبی عزیز.

کاش تو چایی بودی و من قند ، من خودمو فدات می کردم تا تو تلخی زندگی رو احساس نکنی

الدهر یومان، یوم لک و یوم علیک ترجمه: روزگار دو روز است، روزی برای تو و روزی بر علیه تو...

من ملک الاراذل، هلک الافاضل هر وقت که افراد پست فرمانروا و صاحب قدرت باشند، مرگ خردمندان است.

لِکُلِ شَئءٌ طریق و طَریق الجِنَتُ العِلمُ برای هر چیز راهیست و راه بهشت علم است...

وحگ الي رفع السبعه و علا علي الرفع اسم المجد علا اصرخ صيح اباسمه علا تشوف الضيم او اذيه

چه باشه چه نباشه ، محبت سر جاشه / چه داری چه نداری ، تو عزیز روزگاری. . .

توبه من نشون دادی دوست دارم چه رنگیه جمله ی عاشقتم چه جمله ی قشنگیه

هه رچه ند که نات بینم  به ڵام ده نگی خه نده ت  ئه بزوێنێ  دڵی سڕم  هیچ می دانی  هر چند که ناپیدایی  اما دل شکسته ام می گوید  می آید صدایی.

یه وقتایی خودموبغل میکنم ومیگم:غصه نخوردیوونه..من ک باهاتم،!

گیانا که م زو وه ره نازدارم زو وه ره به س جاری بت بینم گیانم بو خوت به ره  جانان من زود بیا نازنینم زود بیا تا برای یک بار هم که شده ببینمت ، جانم را بگیر و برای خود ببر

باخي بةهةشتم ، روخساري تؤية ضاوم تامــةزرؤي ديداري تؤية يـادي ثيرؤزت هـةر لـة دپـماية تا أؤذي دوايـي کـؤتايي ناية 

بـص تؤ هـةناوم باخي بـص‌ئاوة طوپـي ئـاواتم سيس و ذاکـاوة ضاوم لـة أصذنةي بةزةيي تؤية بةسيةتي خةزان وادةي ضرؤية 

ضؤن نةطرييم من بة کوپ، شصواوة لصم أؤذ و شةوم بؤ تةوافي أؤذي رووت شصواوة و سةرطةردانة شةو  چگونه نگريم مني که روز و شبم را بازنمي‌شناسم بهر طواف خورشيد روي توست که شب سرگردان است

خةرمةني ذينم بة بادا ضوو بة دةس هيجراني تؤ من دةسووتصم و شةميش بؤ حاپي من طريانة شةو  خرمن هستي‌ام را هجران تو به دست باد سپرد من مي‌سوزم و شمع نيز بر حالم مي‌گريد شب