بگذار تا میتوانم بگویم دوستت دارم که وقتی تو بری من میمونمو خاطرات تو پس: بگذار تا می توانم بگویم دوستت دارم

ای عشق من... با من به نرمی سخن بگو تا هیچکس جز آسمان صدایمان را نشنود پیمانهای عاشقانه ای که باهم بستیم تا لحظه ی مرگمان زنده خواهند ماند بامن بمان... بامن بمان...تا انتهای عشق

بعضی زخمها را باید درمان کنی تا بتونی به راهت ادامه بدی اما بعضی زخمها باید باقی بمونه که راهت رو هیچ وقت گم نکنی...

مگر می‌شود خدا را رحمن و رحیم خواند اما او صدایمان را نشنود. مگر می‌شود خدا مهربانی‌ها، صدای جماعتی را که از ته دل فریادش می‌زنند نادیده گرفته و ندایشان را بی‌پاسخ گذارد.

هیچ انتظاری ازکسی ندارم واین نشان دهنده قدرت من نیست!مسئله خستگی از اعتمادهای شکسته است...

بگذار باران سرنوشت هرچه می خواهد ببارد ما چتر نجاتنمان خداست

شیطان که رانده گشت، جز یک خطا نکرد خود را برای سجده به آدم رضا نکرد شیطان هزار بار برتر ز بی نماز او سجده بر آدم و این بر خدا نکرد

با خـــــــدایت حـرف بزن بخنـد درد و دل کن اشک بریز برایش ناز کن خــــــــدا، خریدار بنده اش هســـــت هر جـور کـــه بیــــایی دوستــــــــــت دارد...

خداوندا نادانی دیروز ، شادی امروزم را گرفت ! نادانی امروزم را بگیِر تا شادی فردایم را از دست ندهم …

می آیی ... می روی ... و فقط یک سلام ... و گاهی یک خداحافظی نه ... این انصاف نیست ... من و یک دنیا عشق .... تو و یک دنیا بی تفاوتی ...

آدم هایی که این جمله رو می شنون خوشبخت ترین آدم ها هستن: "عیب نداره با هم درستش می کنیم .'' این جمله یعنی آخر هر چی دوستیه

زندگی باور آرزوهاست من که آرزوی به تو رسیدن را باور دارم

شده ای مثل تابلوهای ورود ممنوع! مثل خطوط عابرپیاده مثل تمام چراغهای قرمز روزی اما از تو گذشتن را با تمام وجود تجربه میکنم...

دوستت دارم ، رازیست که ، در میان حنجره ام دق میکند وقتی که نیستی....

برروی دریچه ی قلبم نوشتم :ورودممنوع عشق آمدوگفت:من بی سوادم

خداوندا ، بلندای دعایت را عطایم کن تو ای معشوقه عالم از این پس عاشقی را پیشه ام فرما خدایا راستش من آدمیزادم گاه گاهی گر گناهی میکنم ، طغیان مپندارش ! کریما من گنهکارم ، تو بخشنده !