بارگذاری . . . کمتر از چند ثانیه
{{::'controllers.mainSite.MainSmsBankBanner2' | translate}}
تلخ است!!! دوستش بداری و تنها خدا داند!!! خدایی که مهر او را میدهد، باورش را به خواهد داد... شاید زود... شاید دیر... ولی خدا میداند!
گه گاه به خود تلنگری می زنم که نکند خواب باشم، خوابی شیرین تر از عسل، خوابی که در آن جای جای سینه ام تو را در خود دارد، از خالقت خواستم مرا از این خواب بیدار نکند، بگذار بخوابم، خواب تو شیرین است
به من واقعا که حق داری بخندی و با اون نگاهت منو به رگباری ببندبی ک بدتر از صد تا گلوله سرب داغه من فکر. میکردم. باتو طلوع صبحه اخه
بعضی هارا هرچقدر هـم که بخواهی ؛“تمام” نمی شوند.همش به آغوششان بدهکار میمانی ! سکوتشان خالی میکند دل آدم را …آرامش صدایشان را کم می آوری !هر دم هر لحظه “کم” می آوریشان …آخ که چقدر کم دارمت
باهم که قدم میزنیم ...حسودی اش میشود آفتاب . چرا که هیچگاه قدم نزده است با ماه !اما من .... با ماه زندگی ام قدم زده ام ...
ـــآنقدر در تـــــــــــو غــرق شـــده ام.. که از تلاقـــى نگاهـــم بادیگرى احســـاس خیانــت میـــکنم!! عشـــــــــــق یعنى همین...
آدمک ابرا سیاهن آدما چه بی پناهن همشون مثل مسافر توی نیمه های راهن لب ها بسته چشما گریون همه جا رنگ زمستون تا دلت بخواد پرنده ، همه زخمی همه بی جون
خیلی وقته تک و تنهام،توی باغی از ترانه منتظر واسه یه خوبی ،یه رفیق بی بهانه توی دنیای پر از گل، واسه عالمی غریبم میون این همه خوبی، این منم که بی نصیبم
آشنایی نه غریب است که دلسوز من است چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت
چون پیاله دلم از توبه که کردم شکست همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت ماجرا کم کن و بازا که مرام دم چشم خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت
پاهایم برهنه است!!کفشهایم را کسی برداشت که قراربودسالهابامن"بماند"
اگر آنکه رفت خاطره اش را می بُرد فرهاد سنگ نمی سُفت! مجنون آشفته نمی خُفت! حافظ شعر نمی گفت!
تا دوباره دیدنت این رختخواب را وارونه خوهم خوایید. خیانت است به تو. سر بر کنار خیالت گذاشتن...
کاش من هـــــم دکمــــه alt+shift داشتــــم تا وقتی حرفهـــــایم را نمی فهمیــــدی زبان گفتـــه هــایم را عوض مـــی کردم
نه اسمش عشق است،نه علاقه ونه حتی عادت.... حماقت محض است دلتنگ کسی باشی که دلش با تو نیست....
چیدن ستاره های کویر رویای کودکیم بود حال تو برایم چون همان ستاره هایی هرچه میدوم قدّم به چیدنت نمی رسد..
تلخ است!!! دوستش بداری و تنها خدا داند!!! خدایی که مهر او را میدهد، باورش را به خواهد داد... شاید زود... شاید دیر... ولی خدا میداند!
گه گاه به خود تلنگری می زنم که نکند خواب باشم، خوابی شیرین تر از عسل، خوابی که در آن جای جای سینه ام تو را در خود دارد، از خالقت خواستم مرا از این خواب بیدار نکند، بگذار بخوابم، خواب تو شیرین است
به من واقعا که حق داری بخندی و با اون نگاهت منو به رگباری ببندبی ک بدتر از صد تا گلوله سرب داغه من فکر. میکردم. باتو طلوع صبحه اخه
بعضی هارا هرچقدر هـم که بخواهی ؛“تمام” نمی شوند.همش به آغوششان بدهکار میمانی ! سکوتشان خالی میکند دل آدم را …آرامش صدایشان را کم می آوری !هر دم هر لحظه “کم” می آوریشان …آخ که چقدر کم دارمت
باهم که قدم میزنیم ...حسودی اش میشود آفتاب . چرا که هیچگاه قدم نزده است با ماه !اما من .... با ماه زندگی ام قدم زده ام ...
ـــآنقدر در تـــــــــــو غــرق شـــده ام.. که از تلاقـــى نگاهـــم بادیگرى احســـاس خیانــت میـــکنم!! عشـــــــــــق یعنى همین...
آدمک ابرا سیاهن آدما چه بی پناهن همشون مثل مسافر توی نیمه های راهن لب ها بسته چشما گریون همه جا رنگ زمستون تا دلت بخواد پرنده ، همه زخمی همه بی جون
خیلی وقته تک و تنهام،توی باغی از ترانه منتظر واسه یه خوبی ،یه رفیق بی بهانه توی دنیای پر از گل، واسه عالمی غریبم میون این همه خوبی، این منم که بی نصیبم
آشنایی نه غریب است که دلسوز من است چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت
چون پیاله دلم از توبه که کردم شکست همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت ماجرا کم کن و بازا که مرام دم چشم خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت
پاهایم برهنه است!!کفشهایم را کسی برداشت که قراربودسالهابامن"بماند"
اگر آنکه رفت خاطره اش را می بُرد فرهاد سنگ نمی سُفت! مجنون آشفته نمی خُفت! حافظ شعر نمی گفت!
تا دوباره دیدنت این رختخواب را وارونه خوهم خوایید. خیانت است به تو. سر بر کنار خیالت گذاشتن...
کاش من هـــــم دکمــــه alt+shift داشتــــم تا وقتی حرفهـــــایم را نمی فهمیــــدی زبان گفتـــه هــایم را عوض مـــی کردم
نه اسمش عشق است،نه علاقه ونه حتی عادت.... حماقت محض است دلتنگ کسی باشی که دلش با تو نیست....
چیدن ستاره های کویر رویای کودکیم بود حال تو برایم چون همان ستاره هایی هرچه میدوم قدّم به چیدنت نمی رسد..
{{::'controllers.mainSite.SmsBankNikSmsAllPatern' | translate}}