فقط زمانی به یه نفر میتونی بگی : "عاشقتم" که قدرت "پس زدن" هر کسی جز اونو داشته باشی . . .

به چشم خسته من آسمان از سنگ شده  لعنت به اين تنهايي ، دلم برات تنگ شده

من میتوانستم در یک بعد از ظهر زیبا شاخه ای گل به تو بدهم............. اما............ پاییز اجازه نداد.............

يادت مياد ميگفتي براي من ميميري  خدا رو شكر زنده اي اما دوسم نداري!

به لبخندي مرا از غم رها كن  مرا از بي كسي هايم جدا كن  اگر مردن سزاي عاشقان است  براي مردنم هر شب دعا كن

لحظه هايي هست كه دلم واقعا برات تنك ميشه.اسم اين لحظه ها رو كذاشتم هميشه.

یکی من دادم و یکی من دادم و یکی من دادم و ... آیا این رسم عاشقیست؟؟

عزیز یادی بکن از یار خسته!  غباردوریت برمن نشسته!  دگر تیری نزن بالی ندارم!  وجودم از غمت درهم شکسته!

شادیهایم هدیه به تو ،کم بودنش را بر من خرده مگیر این تمام سهم من از دنیاست...!

هركوزه پرآب كه شب ساغر ما بود!  نوشیدن آن با تو شبی باور ما بود!  افسوس كه بعد از تو دگر مست نگشتیم!  هر چند كه صدساقی و می یاور ما بود!

دلتنگ تو امروز شدم تا فردا. فردا شده باز هم گفتی فردا. امروز دلم مانده و یه دنیا حرف. یک هیچ به نحو دل تو تا فردا...

تو را مرور میکنم تا خاموشی من نشانه ی فراموشیم نباشد .

فاصله را بگو به خود نبالد که خاطره ي با تو بودن ، تمام فاصله ها را ميکشد

تواين دنيا /تواين عالم/ ميونه اين همه آدم/ببين من دل به كي دادم/به اون كس كه نميخوادم/دلم شيشه دلش سنگه/واسه سنگه دلم تنگه

در سايه دل شکستگي پير شدم غم خوردم و با غمت نمک گير شدم تا آمدم آشناي قلبت باشم  گفتي که من از غريبه ها سير شدم.

امشب به رسم عاشقی یادی ز یاران میکنم، در غربتی تاریک و سرد از غم حکایت میکنم، امشب وجودم خسته است از سردی دلهای سرد، آیا تو هم در یاد ما هستی این شبهای سرد