در تنهایی خیالم تو را مهمان رویاهایم کرده ام و به آرامی میگویم دلتنگتم

چه تلخ است بعد ازسالها جست و جو , نیمه گمشده ات را کامل بیابی....

كرم زشت و تنها بود. پيله بست. پروانه شد زيبا شد و رفت...  حكايت توست با من اوج گرفتى شدى مال ديگرى

دل درد تو را به جان مداوا نکند در عشق تو جان ز غم محابا نکند ما را و غمت به کس نگوییم اگر بوی جگر سوخته رسوا نکند

گفتی دوستت دارم و من به خیابان رفتم!  فضای اتاق برای پرواز کافی نبود.

سراغ كلبه ما را كسى جز غم نميگيرد ، خوشا روزى كه غم هم گم كند ويرانه ما را

شگفتا !  ردپاى دزد دهكده ى ما بروى برف،  چقدر شبيه چكمه هاى كدخداست !

قصه از حنجره ایست که گره خورده به بغض ، یک طرف خاطره ها ، یک طرف فاصله ها ، در همه آوازها ، حرف آخر زیباست!  آخرین حرف تو چیست که به آن تکیه کنیم؟  حرف من دیدن پرواز تو در فرداهاست...!

برای شکستن من یه اخم تو کافیه ، نیازی به فریادت نیست . واسه اشک ریختنم سکوت تو کافیه نیازی به قهر نیست . برای مردنم حرف رفتنت کافیه نیازی به انجامش نیست .

بزن اي تار آهنگي به ساز راز دلتنگي بخوانم بر سر سنگي، كه دل مرده ز دلتنگي

درد ياري كه رفيقان همه دل ميشكنند به تو نازم كه صفايت غم دل ميشكند!

دلتنگى هميشه از نديدن نيست  لحظه ى ديدار با همه ى زيبايى گاه پر از دلتنگیست

باورت گر بشود ، یا نشود ، حرفی نیست  اما...  نفسم میگیرد;  در هوایی که نفس های تونیست...

دلم  جای مانده ای که هیچکس مسئولیت شکستنت رابه عهده نمیگیرد 

اعتبار آدمها به حضورشان نیست به دلهره ای است که در نبودنشان درست می کنند

بهشت فاصله ی پلک بالا و پایین من است  وقتی که به "تو" نگاه میکنم.