تو مثل دعای مادرم از ته دل می آیی...

قلبم فدای عزیزی که دنیای از دلتنگی را به امید یک لحظه دیدنش به جان میخرم...

خداوند پرسید میخوری یا میبری و من گفتم میخورم. چه میدانستم لذتها را میبرند و حسرت ها را میخوردند...

به حرمت خاطرمون به دوری فاصلمون دلتنگتم ای مهربون

وقتی عاشق شدی مواظب دلت باش تا از کم محلی های طرف , میدون خالی نکنه

بیچاره عروسک که دلش میخواست زار زار بگرید ولی خنده را بر لبانش دوخته بودند...

میدونی بزرگترین درد دنیا چیه اینه که بفهمی پناه لحظه هات یه پناهگاه دیگه داره...

تمام سخنان عاشقانه ي دنيا به اندازه ي يك عمل عاشقانه ارزش ندارد.

فکر میکردم تو همدردی ولی نه تو هم دردی.

میگن عاشقی یه شبه پشیمانی هزار شب...  حالا هزار شب پشیمانم که چرا یک شب عاشق نبودم...

وقتی که دیر رسیدم و با دیگری دیدمت فهمیدم که گاهی هرگز نرسیدن بهتر است از دیر رسیدن ...

اگه صدامو میشنوی دیگه ازم جدانشو دنیا بهم وفا نکرد تو دیگه بی وفا نشو

ما كه جزغاله شديم بس كه آتش سوزوندي تو ميخت رو بدجوري تو قلبمون كوبوندي تو اينقده با اون چشات ناز و كرشمه اومدي تا ديگه هوش و حواس از سرمون پروندي تو

آن روز که می گفتی دوست دارم گفتم نمی شنوم اما امروز که آروم گفتی دوست ندارم می گم چرا داد میزنی

باز باران با ترانه می خورد بر سقف قلبم / باورت شاید نباشد خسته است این قلب تنگم

گریه نشانه ی ضعف نیست، گاهی نشانه ی یک بخشش است، یک فداکاری.. گاهی یک ظلم