پرخاش کنان با نگهی خشم آلود  گفتی که ز بوسه ات تنم گشت کبود من کار بدی نکرده بودم اما تا قهر کنی بهانه ی خوبی بود

چرا تو میگذری از منو این دل ساده و تنهام میذاری؟ نمیدونی که چقد دلم میشکنه وقتی میگی دوسم نداری. . .

مــــــــــــردانــــــــه که نگــــــــاهم میکنی چه بـــــــی پـــــــــروا زن میشوم...

مرادربیستون برخاک بسپارید که تاشبها غم بی همزبانی رابرای کوهکن گویم بگویم عاشقم.بی همدمم.دیوانه ام.مستم نمیدانم کدامین حال ودرد خویشتن گویم

در آغوش خودم هستم من خودم را در آغوش گرفته ام !!!! نه چندان با لطافت و نه چنداد با محبت !!! اما وفادار ...وفادار........

درد می کند هنوز جای دوست داشتنت دل من آرام بگیر او بی تو آرام است........

"خــــودم مـــی دانــــم از چـــشـــمـــانـــت افـــتـــادم ولــــی ایــــن بــــار بـــــیـــــا و خــــــورده هــــــایــــم را ز زیـــــر دســـــت و پـــــا بـــــــــــردار....." 

دلم ماند كنارت بي ترنم چشمانت، ميروم با دلي شكسته سينه اي غبار گرفته، بدون هيچ دلگيري از تو، ولي بازم هميشه به يادتو

همش حواسم پرت توست، چه كردي بامن كه در تمام زندگيم رد توست

کاش روزهــــــــــــای دلتنگی ِ مـــــــــــن..... مثل ِ \"دوست داشتن های\" تو کوتاه می شد . کاش............

کاش هر انسانی یک غالب دل داشت تا این همه دلها تند تنگ نشود...!!!

فكر نكن تو دنيا تنهايي،بلكه فكر كن يه تنها هست كه تو براش يه دنيايي.!

"اگــــر مــــی شــــد بــــرای دیــــدنـــــت دل دل نــــمــــی کـــــردم اگـــــر مـــی شــــد کـه افــســار دلـــم را ول نــمـــی کــــردم......"

تنها در اين دهكده ي كوهستاني شاخه ها را ميشكنم و به آتش مي سپارم،به اين اميد كه اشكال دود تنهايم نگذارند.

تو همان شقایق معروف شعر سهرابی ، تا "تو" هستی زنگی باید کرد.....

همه چیز ساده شروع شد... مثل یک لبخند ساده مثل یک چشمک , یک اشاره حالا از اون روز ها چند سالی می گذره ... کاش می شد که برگردم به اون روزها باز دوباره ...