خوشا آنانکه الله یارشان بی بحمد و قل هو الله کارشان بی خوشا آنانکــه دایم در نمازند بهشت جاودان بازارشـــان بی

داروی خشم، خاموشی است.

زدســـت دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده بیند دل کند یاد بسازم خنجری نیشش ز فولاد زنــم بر دیــده تا دل گــــردد آزاد

مرا نه سر نه ســــامان آفریدن پریشانم پریشــان آفریدند پریشان خاطران رفتند در خاک مرا از خاک ایشان آفریدند

جامعه زمانی حكمت و سعادت می یابد كه مطالعه، كار روزانه اش باشد.

دلا راهت پر از خار و خسک بی گــذرگــاه تـو بـــر اوج فـلـــــک بــی شـــب تــار و بیـــابان دور منــزل خوشا آنکس که بارش کمترک بی

خوشــا آندل کــه از خود بیخبر بــی ندونه در ســـفر یا در حضر بی بکوه و دشت و صحرا همچو مجنون پی لیلی دوان با چشم تر بی

مرگ ترس ندارد، زیرا خوابی آرام است كه خیالات آشفته در آن وجود ندارد.

دلا غافل ز سبحانی چه حاصل مطیع نفس و شیطانی چه حاصل بــود قدر تو افـــزون از مــلایـــک تو قــدر خـود نمیـــدانی چه حاصل

درخت غم بجانم کرده ریشه بدرگــــــاه خدا نالــــم همـیـشــــه رفیـــقان قدر یکدیــــگر بدانید اجل سنگست و آدم مثل شیشه

در لذتی كه آمیخته به فساد است، خوشحال نباشید و [ به این ] فكر كنید كه لذت نمی ماند و فساد می ماند.

هر آنکس عاشق است از جان نترسد یقیــــن از بند و از زنـــدان نترســـد دل عـــاشـــــق بــود گــــرگ گرســـنـه که گرگ از هی هی چوپان نترسد

مردی نیك بخت است كه از هر كار نادرستی كه از او سر بزند، تجربه ای تازه به دست آورد.

لازمه قضاوت، شكیبایی به هنگام شنیدن، اندیشیدن به هنگام گفتن، بینش به هنگام رسیدگی و بیطرفی به هنگام قضاوت است.

مرد كامل آن است كه دشمنان از او در امان باشند، نه آنكه دوستان از او بهراسند.

گریز از مرگ، دشوار نیست، گریز از بدی دشوار است، زیرا بدی تندتر از مرگ می رود.