هـــر آن کــــه جانب اهـــل خدا نگــه دارد خـــداش در همـــه حـــال از بلا نگــــــه دارد حــدیث دوست نگــویم مگر به حضــرت دوست کــــــــه آشنــــا سـخـــــن آشنــــا نگـــــــه دارد...

راهیست راه عشـــق کـــه هیچش کـــــناره نیست آن جـــا جــز آن کـــه جـان بسپارند چـاره نیست هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست...

آخرین برگ سفرنامه ی باران این است که زمین چرکین است

آن بلوط کهن آنجا بنگر نیم پاییزی و نیمیش بهار مثل این است که جادوی خزان تا کمرگاهش با زحمت رفته ست و از آنجا دیگر نتوانسته بالا برود

در دوردست باغ برهنه چکاوکی بر شاخه می سراید این چند برگ پیر وقتی گسست از شاخ آندم جوانه های جوان باز می شود بیداری بهار آغاز می شود

سخن گفتن به جا و سكوت نمودن به جا نشانه عقل است.

در تكاپو، تا بهتر از آن باشیم كه هستیم؛ بهتر از این شیوه ای برای زیستن نیست.

تمام محبت خود را به یكباره برای دوستت ظاهر مكن؛ زیرا هر وقت اندك تغییری مشاهده كرد تو را دشمن می پندارد.

خشم و غضب را به درگاه مردان با اراده راهی نیست.

ابله ترین دوستان ما خطرناكترین دشمنان هستند.

پیش تمام دشمنان به نزدیكترین دشمن خود كه زبان است توجه داشته باش

شیرینی یك بار پیروزی به تلخی صدبار شكست می ارزد.

روح درونی خود را زیبا كنید تا شخصیت درونی و بیرونی شما یكی شود

هرجا كه بشر را دوست بدارند، فرهنگ را هم دوست خواهند داشت.

در دوستی درنگ كن، اما وقتی دوست شدی ثابت قدم و پایدار باش.

تفاوت انسان با حیوان در كنترل هوای نفس و هوس ها است.