سوگ رسول یا که غم بی‌نهایت است یا نقشۀ شکستن رکن هدایت است تیغ سقیفه گشته حمایل به دست خصم او را هوای حمله به بیت ولایت است

مدینه، چه کردی رسول خدا را گرفتی ز ما خاتم‌الانبیا را این چرخ گردون که خاک یتیمی، به سر ریخت ما را

چراغ مدینه امشب شده خاموش صدیقة کبرا گردیده سیه پوش زهرای مظلومه از دیده گریان است بهر پدر امشب چون شمع سوزان است

گرد ملال بر رخ اسلام و مسلمین اشک عزا به دیده زهرای اطهر است گفتم چه روی داده که زهرا زند به سر دیدم که روز، روز عزای پیمبر است

مظهر احسان و جود خالق یکتا علیست / نور بخش ماه و خورشید جهان آرا علیست در میان کل مردان ز ابتدا تا انتها / در مقام همسری، زیبنده ی زهرا علیست صلوات

روشن‏ترین تلاقی آیینه و آب، در آوازهای روشن شهر زمزمه می‏شود و دو بهار، توأمان، در فصلی گم شده در تاریخ، از راه می‏رسند و باهم پیوند می‏خورند. سالروز ازدواج حضرت علی ع و زهرا س مبارک باد

آید از مدینه پیک غم با فغان که رسول اکرم رفته از این جهان خاطر بَضعه ُالنبی شکسته گرد یتیمی به رخش نشسته رحلت نبی رحمت تسلیت باد

با وفات احمد زنده شد جهالت ز آتش ستم سوخت گلشن عدالت نخله دین را به تبر شکستند ثمر بریدند و شجر شکستند

دیدم که در عرش شور و شوق برپاست برپاگر این بزم شرف ذات خداست گفتم به خرد چه اتفاق افتاده گفتا که عروسی علی و زهراست سالروز ازدواج حضرت علی ع و زهرا س مبارک باد

چلچراغ رحمت واژگون شد ای وای دل آل علی غرق خون شد ای وای بال و پر روح الامین شکسته رکن امیرالمؤمنین شکسته

لباس یاس بر تن کرد زهرا / کنار دست او بنشست مولا محمد خطبه خواند زهرا بلی گفت / غلط گفتم بلی نه یا علی گفت . . .

آمد رود به خانه آن همسری که او / در بین همسران جهان، شهریار بود خالق سپرد این زر کامل‌عیار را / دست کسی که زرگر کامل‌عیار بود

روز عزای مسلمین است در ناله جبریل امین است مدینه شده غرق سوگ و ماتم بهر مجتبی و نبی اکرم

اهل عالم عزای خاتم الانبیاست همه جا کربلای خاتم الانبیاست زین بلای عظیم گشته امت یتیم السلام علیک، یا رسول الله

چشم اهل دل ازگریه خونباراست حضرت مهدی امشب عزاداراست خاک غم امروز برفرق عالم شد سینه شیعه دریای ماتم شد

رحلت رحمۀ للعالمین آمده ناله از قلب جبریل امین آمده از ملایک همه آید این زمزمه السلام علیک، یا رسول الله