از کودکی به گردن ما شال ماتم است نابرده رنج ، گنج به ما داده ای “حسین”

به سلامتیه پسری که از ارث محروم شد ولی دست پدر و پای مادرشو بخاطر زحماتشون بوسید و به سراغ عشقش رفت

کربلایت بار دیگر منزل زینب شده در عزای اربعینت جان او بر لب شده او که شمع محفل شمس و قمر، وان غنچه بود بعد از این پروانه ی هجده گل و کوکب شده

گفت ضمایر را بشمار گفتم من ، من ، من ، من … گفت فقط من !!!؟؟؟ گفتم آری همگی رفته اند زیارت ارباب و فقط منم که اینجا تنها مانده ام...

یه رفیق دارم سنگ صبور، اونه که از درد دلم با خبره بقیه رفقا فقط خنده هامو میبینن به سلامت رفیقای واقعی

جابر این جا حرم محترم خون خداست / هر طرف سیر کنی جلوه ی مصباح هداست غسل از خون جگر کن که مزار شهداست / سر و دست است که از پیکر صد پاره جداست

تا کرب و بلا هست ، زمین را عشق است آه دل همواره غمین را عشق است هر چند که هیچ است همه ارزش ما مجنون حسینیم ، همین را عشق است

رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا مستعد سفر شهر خدا کرد مرا از گلستان کرم طرفه نسیمى بوزید که سراپاى پر از عطر و صفا کرد مرا . . .

ماه رمضان، ماه شکستن «بت های نفس» و سجدهء عشق بر درگاه «عاشق و معشوق آفرین نامتناهی» است» . . . •

باز امشب حق صدایم کرده است وارد مهمانسرایم کرده است با همه نقصی که در من بوده است بازهم او دعوتم بنموده است حلول ماه مبارک رمضان بر مهمان ضیافت الهی مبارک باد

این بزم را خداوند، برای تو آماده کرده است تا رستگاری‏ات را تضمین کند بزمی که در آن تنها تو هستی که باید سرنوشت خویش را به سمت رستگاری سوق دهی ،مهیای سفر شو . . . •

به سلامتی دلم که بارها شکستن اش ولی هر بار بهم گفت عزیزم تو دل کسی رو نشکن تو با همه مهربون باش

این هلال از طرف باغ جنان می آید / هوش باشید که ماه رمضان می آید در شب اول این ماه پی ماه مرو / ماه این ماه شب نیمه آن می آید . .

به سلامتی پسری که پول نداشت با نامزدش بره خرید ولی هیچ کس دلیل نیومدنشو نفهمید

می شود این رمضان موعد فردا باشد آخرین ماه صیام غم مولا باشد می شود در شب قدرش به جهان مژده دهند که همین سال ظهور گل نرگس باشد السلام علیک یا ابا صالح المهدی

به سلامتی پسری که وقتی دید قدش از مادرش بلندتره جلوش خم شد تا مادرش احساس کوچیکی نکنه