یادمان باشد از امروز جفایی نکنیم، یا که در خویش شکستیم صدایی نکنیم یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند، طلب عشق به هر بی سروپایی نکنیم مهربانی صفت بارز عشاق خداست، یادمان باشد از این کار ابایی نکنیم.

مهربونیات زیاده که هنوز خوب و صبوری / مثل یک حس قشنگی حتی وقتی خیلی دوری . . .

من صبورم اما ... ، بی دلیل از قفس کهنه ی شب میترسم ، بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند ، میترسم .

عشق را رنگ آبی زدم، دوست داشتن را قرمز، نامردی را سیاه، دروغ را سفید، ولی نمی دانم چرا به تو که میرسم نمی دانم مهربانی چه رنگی است . . .؟

میخواهمت چنانکه شب خواب را / می جویمت چنانکه لب تشنه آب را / حتی اگر نباشی می آفرینمت / چنانکه التهاب بیابان سراب را .

مهربانی تزئین لحظه هاست برای مهربانیت جوابی جز دوست داشتن ندارم . . .

مهربانی زبانی است که : برای کور دیدنی ، برای  کر شنیدنی ، و برای لال  گفتنی است . . .

در مهربانی همچون باران باش که در ترنمش علف هرز و گل سرخ یکیست . . .

کاش میشد بر جدایی خشم کرد / شاخه های نسترن را با تواضع پخش کرد کاش میشد خانه ای از مهر ساخت / مهربانی را در آن سرمشق کرد . . .

بی وفایی کن وفایت میکنند با وفا باشی خیانت میکنند مهربانی گر چه آیینه ی خوشیست مهربان باشی رهایت میکنند . . .

روز روشن میره باز شب میرسه غم میاد به هر دری سر میزنه مگه میشه چشامو هم بزارم وقتی غم قلبمو خنجر میزنه . . .

آن روز هاصدای تودر گوشم می پیچید و خوابم می کرد این شب هاصدای تودر قلبم می پیچد و بیدارم می کند

شبها وقتی می خوای بخوابی میبینی كسیو نداری !!! كه بهت فكر كنه!!! اینجاست كه : میفهمی برخلاف شلوغیه درونت ... چــقدر تـنهـایی . . .

کوچه را دیدی ب وقت شـــب چقدر تنها میشود ... بی تو از آن کوچه تنها ترمــــ ...

من صبورم اما ... ، بی دلیل از قفس کهنه ی شب میترسم ، بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند ، میترسم .

میخواهمت چنانکه شب خواب را / می جویمت چنانکه لب تشنه آب را / حتی اگر نباشی می آفرینمت / چنانکه التهاب بیابان سراب را .