شعر، پویشی جاودانه در جستجوی حقیقت است.

هراس، تیره بختی است، اما شهامت را نمی توان نیكبختی دانست؛ نهراسیدن سعادت است.

آفریدگار اگر كمی عاقلانه رفتار می نمود، كافكا را در قاره آسیا خلق می كرد تا میلیونها انسان سخنانش را آویزه گوش قرار داده و تا ابد در احوالش به اندیشه و پژوهش بپردازند.

عمری چكش برداشتم و بر سر میخی كه روی سنگ بود كوبیدم. اكنون می فهمم كه هم چكش خودم بودم، هم میخ و هم سنگ.

دوست، پیوندی است پدر و پسر را؛ او مهمترین نقطه ی عطف آنها است.

هر کس شایستگی دریافت زیبایی را داشته باشد ،هرگز پیر نخواهد شد.

شعر، پویشی جاودانه در جستجوی حقیقت است.

...اسم بازی من و خدا زندگی ست هیچ چیز مثل بازی قشنگ ما عجیب نیست بازی ای که ساده است و سخت مثل بازی بهار با درخت با خدا طرف شدن کار مشکلی ست زندگی بازی خدا و یک عروسک گلی ست!

وطن آدمی آنجاست که عشق و کلمه و ایمان را حرمت می گذارند. بی وطنی ،مجازات هر کسی است که در جستجوی آبادی و در جستجوی دانایی است.

آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند ، گويي كه هزار سال زيسته است و آنكه امروزش را درنمي يابد ، هزار سال هم به كارش نمي آيد.

از خدا جز خدا را نباید خواست.

در عشق، یك نفر به اضافه ی یك نفر مساوی یك است.

فقرا نمی دانند كه تنها دلیل آنها برای زندگی، تمایل ما به تظاهر در برخورداری از فضیلت سخاوت است.

تنها كسانی كه پارو نمی زنند فرصت تكان دادن قایق را دارند

لجن، زجر آب است.

انسان محكوم است كه آزاد باشد، چرا كه به محض پرتاب شدن به این دنیا، مسئول كارهای خویش است.