هی رفیق ! 
ماندگار باش نه یادگار! من یادگاری زیاد دارم

گل من خبرنداری دل گلدونت میگیره/اگه پژمرده باشی گلدونت برات میمیره/گل من بگو که اونجا دل تو برام میگیره/گل من نگو شکستی گلدونت عزا میگیره.

كوه چون سنگ بود تنها شد یا چون تنها بود سنگ شد؟ من كه نه سنگ بودم نه كوه من چرا تنها شدم؟

از “من” تا “تو” … هفت آسمان دریاست

عشق با این همه نیرنگ عواقب دارد جَدَلِ آینه و سنگ عواقب دارد رود بی تاب برای لب دریاست ولی … جاده فرسنگ به فرسنگ عواقب دارد

وقتی دلت گرفته باشه … تمام آرامش یک ساحل را هم به تو بدهند … باز هم دل تو بارانیست … خیس تراز دریا خراب تر از امواج

چه کسی گفته که من تنهایم ؟ من ، سکـوت ، خاطرات ، بغض و اشک همیشه با همیم … بگذار تنهایی از حسودی بمیرد !

کاسب کهنه کار من باز بساط کرده ایی جنس دلت به شهر ما خوب فروش می کند عشق حراج می کنی قلب اجاره می دهی نرخ خریدنت مرا خانه به دوش می کند

فصل ها پشت سر هم می آیند می روند و تمام می شوند اما تمام شدنی نیست فصلِ رفتن تو و تنهاییِ من …

بلبلان از بوی گل مستند و ما از روی دوست دیگران از ساغرو ساقی و ما از یاد دوست

صبح شد دیدار به پایان نرسید اینجا که رسیدی مکن احساس غریبی که این کلبه ی درویش تعلق به تو دارد

اشک چشمام جمع شده یواش یواش سنگ شده خبر داری چه اندازه دلم برات تنگ شده ؟

ﺍﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﺷﻤﺎﺭﺍ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﺪﻱ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ, ﻣﻌﻤﻮﻻ ﭼﻴﺰﻫﺎﻱ ﮔﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺭﺩ ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ; ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﭘﺲ ﻗﻴﻤﺖ ﺁﻥ ﺑﺮﺑﻴﺎﻳﻨﺪ

چیزیم نیست ، خرد و خمیرم فقط همین کم مانده است بی تو بمیرم ، فقط همین از هرچه هست و نیست گذشتم ولی هنوز در عمق چشم های تو گیرم ، فقط همین

می نویسم از تو ای زیبای من می سرایم از تو ای رویای من ای نگاهت سبزتر از سبزه زار می نویسم بی قرارم بی قرار

بیادتم حتی اگر قرار باشد شبی بی چراغ در حسرت یافتنت تمام دنیا را قدم بزنم