حرف نزده رو همیشه میشه زد

بیستون هیچ، دماوند اگر سد بشود چشم تو قسمت من بوده و باید بشود زده‌ام زیر غزل، حال و هوایم ابریست! هیچگس مانع این بغض نباید بشود…

اسمان همیشه ابی هست اگه ابرها بگذارند

همبازی قدیم چشم نگذار…. انقدر ازتو دورم که باشمردن همه اعداد هم پیدایم نمیکنی

راه اشتی را کسی باید بیابد که خود سبب جدایی شده است

به کوری چشم همه یک روز در شلوغ ترین نقطه شهر دیوانه بار میبوسمت!!

جهنم این است بگویند ممنوع الخروجی از دنیا .

حجاب نه خانه نشینی ست نه پشت پرده ماندن بلکه در جمع بودن است و پاک ماندن مولوی

لبت که باز میشود به خنده اى برابرم زشوق خنده هاى تو ز ابرها فراترم در اسمان چشم تو اگرچه نقطه اى گمم به بیکران عاشقى کرانه را سراسرم!!

زیبایی چشم را مجذوب میکند اما شخصیت قلب را به تسخیر در می آورد !!

تقصیر من نبود تو با پاهای خودت از چشم من افتادی!

راه نفوذ در دیگران دانستن آرزوهایشان است

دوستی را که چشم انتخاب می کند ممکن است محبوب دل نشود اما آن را که دل انتخاب میکند بی گمان نور چشم خواهد ماند

درد اجباریست اما رنج کشیدن اختیاری

زیبایی غیر ار اینکه نعمت خداست دام شیطان نیز هست

هرکه دانست زبان بست وان که میگفت ندانست